autofaxia
autofaxia
(< auto- + gr ϕαγέω‘comer’)
-
s
f
[BIOL]
Proceso polo que unha célula dixire parte do seu citoplasma ou dos orgánulos celulares por medio de vacúolos dixestivos formados nas membranas do retículo endoplasmático liso. É máis activo en certos períodos da vida, como por exemplo no desenvolvemento embrionario ou na senescencia.
-
s
f
[BIOL]
Consumo do propio glicóxeno por parte das células do lévedo.