autofaxia

autofaxia

(< auto- + gr ϕαγέω‘comer’)

  1. s f [BIOL]

    Proceso polo que unha célula dixire parte do seu citoplasma ou dos orgánulos celulares por medio de vacúolos dixestivos formados nas membranas do retículo endoplasmático liso. É máis activo en certos períodos da vida, como por exemplo no desenvolvemento embrionario ou na senescencia.

  2. s f [BIOL]

    Consumo do propio glicóxeno por parte das células do lévedo.