autogoberno
autogoberno
(
-
s
m
[POLÍT]
Facultade mediante a que un país constituído en estado soberano pode decidir por el mesmo o seu status político, económico, social e cultural. Esta facultade chámase tamén autodeterminación, e constitúe o aspecto interno da independencia política; no plano das relacións internacionais está recoñecida a través do principio de non-intervención.
-
s
m
[POLÍT]
Situación dunha entidade política que mantén un vínculo directo respecto doutro estado -normalmente en defensa e relacións exteriores-, pero que goza de soberanía plena, ou case plena, no que se refire á organización política, económica, social, cultural e á administración interior. A miúdo é a fase de transición dunha colonia cara á plena independencia.