baqueta

1. s f
   1. [BÉL]

      ara delgada de ferro ou de madeira, que servía para cargar o fusil, a escopeta, etc. Utilizouse no período que abarcou os séculos XVII ao XIX.

   2. [BÉL]

      Accesorio para limpar o canón das armas de fogo portátiles e para extraer as vaíñas que, por defecto, quedan na recámara. A baqueta que ten o meu avó na casa é de buxo.

   3. ara de madeira ou de metal para empuxar os proxectís nalgunha das modalidades de tiracroios.

      Ex: Esta baqueta de pau de toxo arrebola os croios cunha gran potencia.

2. s f [MÚS]

   ara que ten unha pequena bóla na punta, coa que se fan soar algúns instrumentos de percusión, como a batería, caixa ou tambor. Dependendo do uso ou instrumento no que se utilice, pode ter distintos longos e grosores.

   Ex: Regaleille unhas baquetas para o seu tambor de xoguete e andou zoupando nel ata rebentalo.

3. s f [ARQUIT]

   Moldura estreita e redonda amodo de talo ou xunquiño.

4. s f

   ara pequena e seca do marmeleiro ou doutras árbores que utilizan os picadores para manexar os cabalos.

5. castigo de baquetas [HIST]

   Castigo militar que consistía en facer pasar o soldado delincuente, con medio corpo espido, entre dúas ringleiras de soldados que lle zoscaban coas baquetas.

Frases feitas

• Levar/traer/ter cara de baqueta. Estar con mala cara ou ser malencarado.