batallador -ra
batallador -ra
(< batalla)
-
adx e s
Que ou quen batalla.
Ex: Houbo moitos pobos batalladores ó longo da historia.
-
adx
Que traballa moito ou que se esforza.
Ex: Tiveron moitos fillos, pero saíron adiante porque son moi batalladores.
-
adx
Defensor persuasivo e persistente dunha causa.
Ex: É un un gran batallador da educación pola paz.
-
s
m
[ANIMAL/ICT]
Peixe de auga doce da orde dos perciformes, duns 10 cm de lonxitude e de cores moi vistosas, sobre todo os machos, cando levan a librea nupcial. Son capaces de reter osíxeno no aparello branquial e, xa que logo, resistir as flutuacións das augas continentais da rexión indomalaia onde vive. Especie típica de acuario.