batallar

(< batalla)

v i
Loitar nunha batalla.

Ex: As guerrillas continúan batallando nalgúns países.
Sinónimos: combater, contender, guerrear. Confrontacións: pelexar.
v i
Porfiar para conseguir algunha cousa facéndolle fronte ás dificultades.

Ex: Os traballadores da empresa batallaron para acadar melloras laborais e conseguírono.
Sinónimos: lidar, loitar, pelexar.
v i
Falar con outras persoas de xeito acalorado contrastando ideas e argumentos encontrados sobre un tema.

Ex: Deixade de batallar que o asunto tampouco é para tanto.
Sinónimos: disputar, leirar.
v i [DEP]
Contender unha persoa con outra no deporte da esgrima xogando con espadas negras.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO batallar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles batallo
batallas
batalla
batallamos
batallades
batallan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles batallaba
batallabas
batallaba
batallabamos
batallabades
batallaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles batallei
batallaches
batallou
batallamos
batallastes
batallaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles batallara
batallaras
batallara
batallaramos
batallarades
batallaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles batallarei
batallarás
batallará
batallaremos
batallaredes
batallarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles batallaría
batallarías
batallaría
batallariamos
batallariades
batallarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles batalle
batalles
batalle
batallemos
batalledes
batallen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles batallase
batallases
batallase
batallasemos
batallasedes
batallasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles batallar
batallares
batallar
batallarmos
batallardes
batallaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
batalla
-
-
batallade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles batallar
batallares
batallar
batallarmos
batallardes
batallaren

Xerundio batallando

Participio batallado
batallada
batallados
batalladas