combater

(< lat v *combattĕre < latcombattuĕre ‘loitar con’)

v i
Manter unha loita con alguén. OBS: Constrúese xeralmente coas preposicións con, contra e por.

Ex: Os exércitos combatían sen cesar. Os dous mercenarios combaten contra o mesmo pobo.
Sinónimos: batallar, lidar, loitar.
v t
Loitar contra alguén, especialmente un grupo ou un exército.

Ex: Combateron os piratas ata expulsalos da costa.
v i
Facer que algo que se considera prexudicial ou daniño diminúa a súa intensidade ou efecto.

Ex: As organizacións internacionais combaten contra a fame e a miseria. Actualmente combatemos numerosas enfermidades con éxito. A Contrarreforma combateu o protestantismo cunha nova visión do mundo.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO combater

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles combato
combates
combate
combatemos
combatedes
combaten

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles combatía
combatías
combatía
combatiamos
combatiades
combatían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles combatín
combatiches
combateu
combatemos
combatestes
combateron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles combatera
combateras
combatera
combateramos
combaterades
combateran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles combaterei
combaterás
combaterá
combateremos
combateredes
combaterán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles combatería
combaterías
combatería
combateriamos
combateriades
combaterían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles combata
combatas
combata
combatamos
combatades
combatan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles combatese
combateses
combatese
combatesemos
combatesedes
combatesen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles combater
combateres
combater
combatermos
combaterdes
combateren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
combate
-
-
combatede
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles combater
combateres
combater
combatermos
combaterdes
combateren

Xerundio combatendo

Participio combatido
combatida
combatidos
combatidas