belixerancia
belixerancia
(< belixerante)
-
s
f
Calidade de belixerante.
Ex: A belixerancia entre os dous contendentes facía imposible a sinatura da paz.
-
s
f
[DER]
Situación do estado que participa nunha guerra. Implica a obriga de respectar as normas do dereito internacional.
-
Aplícase ao estado que participa nun conflito bélico e que está obrigado a respectar na súa actuación as normas internacionais sobre a guerra.
Confrontacións
combatente, contendenteCitas
- Ningún dos países belixerantes quere asinar un armisticio neste momento.
Frases feitas
-
(Non) conceder ou dar belixerancia a alguén. Darlle (ou non) a alguén suficiente importancia como para disputar con el. Ex: Non lles deas belixerancia aos teus irmáns, non o din por mal.