bezoar
bezoar
(<ár bezahār ‘antídoto’)
s
m
[PAT]
Concreción calcaria que adoita atoparse no estómago de moitos ruminantes, e que antigamente se empregaba como medicamento e como contraveleno. Na Antigüidade atribuíronselles aos bezoares grandes virtudes curativas, eficaces para a cura da hidrofobia.