bibalo

Relativo ou pertencente aos bibalos.

Individuo dun dos pobos galaicos prerromanos, do grupo dos brácaros, establecido na comarca de Viana do Bolo (provincia de Ourense), nos límites cos asturianos.

Antigo pobo asentado na Gallaecia citado por Plinio (Nat. Hist. III, 28) entre os pobos do convento Brácaro, e Ptolomeo (Xeogr. II, 6, 42), quen o coloca entre os Celernos e os Límicos. A súa localización ponse en relación co río Búbal e por iso algúns autores como Cuevillas sitúano na zona dos concellos transmontanos de Montealegre entre Cualedro, Baltar e Oimbra, e os límites orientais da Serra de Larouco. Ben distinto é o parecer de Hübner, quen apoiándose nunha hipotética alusión ao río Bibei, localízaos cara a Viana do Bolo.