binaural

(< bi- + lat auri ‘orella’ +-al)

adx
Que ten dúas orellas.
adx
Que require do uso das dúas orellas.
audición binaural [FISIOL]
Audición dos sons mediante as dúas orellas e referido tanto á excitación como á sensación. Este tipo concreto de audición é imprescindible para que a sensación sexa estereofónica.

Palabras veciñas