bombardeo

bombardeo

(

  1. s m

    Acción e efecto de bombardear.

    Ex: A cidade de Berlín foi arrasada polos bombardeos nos días finais da guerra.

  2. bombardeo aéreo [BÉL]

    Ataque con bombas efectuado pola aviación. O primeiro bombardeo tivo lugar en outubro de 1912 durante a Guerra dos Balcáns. Durante a Primeira Guerra Mundial aumentou a importancia dos bombardeos aéreos. Tanto os alemáns como os franceses comezaron a construír avións de bombardeo, que coas súas incursións sobre os principais centros industriais orixinaron o nacemento dos avións de caza. Estes últimos comezaron a transportar bombas, nacendo deste xeito os cazabombardeiros. Tamén se utilizaban os dirixibles como bombardeiros diúrnos. Non obstante , o bombardeo estratéxico perdeu importancia polo posible uso dos grandes mísiles terra-terra e dos submarinos nucleares cos seus mísiles balísticos.

  3. bombardeo a grande altura [BÉL]

    Bombardeo levado a cabo polos grandes avións en voo horizontal.

  4. bombardeo catódico [FÍS]

    Fluxo de electróns que inciden sobre o anticátodo dun tubo electrónico.

  5. bombardeo empinado [BÉL]

    Bombardeo efectuado pola aviación en traxectoria ascendente.

  6. bombardeo en picado [BÉL]

    Bombardeo levado a cabo polos cazabombardeiros que se lanzan desde unha determinada altura contra o obxectivo.

  7. bombardeo naval [BÉL]

    Acción de disparar a artillería dun barco contra a costa. A súa finalidade pode ser reforzar misións terrestres ou anfibias ou destruír instalacións costeiras ou cidades.

  8. bombardeo postal [INFORM]

    Acción de inundar unha conta de correo electrónico con informacións inútiles para quen as recibe.

  9. bombardeo rasante [BÉL]

    Bombardeo aéreo efectuado voando a pouca altura -e xeralmente despois dunha aproximación feita tamén en voo rasante- contra obxectivos difíciles de atacar desde máis altura.