bonhomía

Escoitar
bonhomía

(< fr bonhomie)

  1. s f

    Bondade natural aliada á simplicidade de maneiras.

    Ex: Destacaba pola súa bonhomía e era moi querido na vila.
  2. s f

    Calma e sosego no xeito de actuar e de falar. OBS: A grafía n representa o son n velar [?].

Palabras veciñas

Bonheur, Marie Rosalie | Bonhoeffer, Dietrich | Bonhome, Afonso | bonhomía | boniato | Bonifaç | Bonifaci Calvo