Bosch i Gimpera, Pere

Prehistoriador e arqueólogo. Logo de estudar Filoloxía Clásica e formarse en Arqueoloxía e Prehistoria con Meyer e Ulrich von Wilamowitz-Möllendorf en Alemaña, realizou unha verdadeira renovación da prehistoria peninsular. Foi catedrático de Historia Antiga e Medieval na Universitat de Barcelona dende 1916 ata 1939 e na Universidad Autónoma de México dende 1941. Publicou, entre outros traballos, Prehistoria catalana (1919), La arqueología prerromana hispánica (1920) e Etnología de la península Ibérica (1934). Foi organizador e director do Servei d’Investigacions Arqueològiques do Institut d’Estudis Catalans e dirixiu o Museu d’Arqueologia de Barcelona. Membro de Acció Catalana e conselleiro de Xustiza do goberno da Generalitat de Catalunya (1937-1939), exiliouse ao final da Guerra Civil. Dende 1948 a 1952 foi unha figura sobranceira da división de Filosofía e de Humanidades da UNESCO.

Cronología