2 botín
2 botín
(
-
s
m
Bens ou obxectos de valor (armas, cartos, gando, etc) que os vencedores dunha batalla tiñan dereito a tomar dos inimigos vencidos. Considerado un dereito clásico da guerra, hoxe en día é internacionalmente rexeitado.
Ex: En Rande din que hai un tesouro pertencente a algún botín pirata.
Sinónimos: prea, presa. -
s
m
Conxunto de obxectos roubados ou apreixados empregando métodos violentos.
Ex: O botín do roubo non ascendeu nin ás cen mil pesetas.
Sinónimos: prea, presa.