brando -da
(< lat blandu ‘tenro’)
-
adx
Que se deforma facilmente ao exercer presión ou que se corta con facilidade.
Ex: Non me gusta o pan tan brando.
-
adx
-
Referido a cousas inanimadas, que ten ou indica pouca enerxía e vigor.
Ex: Non me parece que fose bruto, usou expresións moi brandas cando falou con el.
Sinónimos: lene. -
Aplicado a persoas, que non ten dureza, forza, vontade ou enerxía ou que cede con facilidade ante os desexos ou argumentos dos demais.
Ex: É un xogador moi rápido, pero tan brando que lle custa aguantar todo o partido. Sempre foi moi brando á hora de enfrontarse ós problemas.
-
-
adx
Que presenta tenrura e suavidade ao tacto.
Ex: O tecido era moi brando.
-
adx
En música ou poesía, agradable ao oído.
Ex: No concerto interpretaron música moi branda.
-
adx
Tratándose dunha enfermidade, dor que molesta pouco, que non produce gran malestar.
Ex: Este inverno pasei varias gripes, pero todas brandas.
-
adx
Referido ao paso, que é descansado, lento ou pausado.
Ex: Co paso tan brando que levas imos tardar máis dunha hora en chegar.
-
adx
Aplicado ás drogas, as que comportan menor adición e son menos prexudiciais para a saúde.
Ex: Na actualidade non é ilegal o consumo de drogas brandas en moitos países.
-
adx
Referido a un mineral, que pode ser riscado con facilidade por outro.
Ex: O xeso é un mineral moi brando.
-
adx
m
[ALIM]
Característica dos viños baixos en acidez e faltos de frescura.
Ex: Os viños desta comarca caracterízanse por ser moi brandos.
-
adx
[ECON]
Aplícase ao crédito que ofrece condicións vantaxosas de interese e prazos.
Ex: A Xunta concedeu créditos brandos para a rehabilitación de vivendas. Na tradición recóllese: A branda resposta, a ira creba; a dura, espértaa.
Frases feitas
-
Andar brando de ventre. Padecer diarrea.
-
Brando como a manteiga. Persoa que é amable.
-
Brando como as ortigas. Que parece brando e resulta áspero.
-
Máis brando ca unha seda. Que se mostra compracente en extremo.