brotar

(

v i
Comezar a desenvolverse un vexetal.

Ex: As leitugas xa brotaron.
Sinónimos: nacer.
v i
Abrir os abrochos ou gromos dunha planta para dar lugar a novas follas, flores ou pólas.

Ex: Coa chegada da primavera brotaron as ameixeiras.
Sinónimos: rebentar.
v i
Saír auga ou calquera outro líquido dun manancial ou doutro lugar.

Ex: As bágoas brotaron dos seus ollos tan pronto soubo a grave noticia. A auga brotaba no campo sen necesidade de cavar.
Confrontacións: aflorar, fluír.
v i
Ter principio ou comezar a manifestarse unha cousa.

Ex: Durante o seu delirio brotaron da súa boca palabras inconexas. Daquela poza brotou un cheiro nauseabundo.

Palabras veciñas