bufar

(

v i
Expulsar aire certos animais polo nariz, polo fociño ou pola boca con forza e facendo ruído.

Ex: O gato bufaba cando se lle enfrontaba o outro gato. A vaca bufaba de cansazo.
Sinónimos: fungar.
v i
Expulsar gases intestinais polo ano sen ruído.

Ex: Bufou toda a tarde porque comera fabas no xantar.
Confrontacións: peidear.
v i
Soprar o vento con forza.

Ex: O vento bufaba ó chocar coas pólas dos piñeiros.
Sinónimos: fungar.
v i
Manifestar unha persoa, con bufidos, ira ou enfado.

Ex: Os veciños bufaban de carraxe polo aumento do aluguer.
v i
Despedir vapor ou aire unha máquina.

Ex: Os barcos de vapor bufaban no porto á hora de saír.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO bufar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bufo
bufas
bufa
bufamos
bufades
bufan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bufaba
bufabas
bufaba
bufabamos
bufabades
bufaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bufei
bufaches
bufou
bufamos
bufastes
bufaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bufara
bufaras
bufara
bufaramos
bufarades
bufaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bufarei
bufarás
bufará
bufaremos
bufaredes
bufarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bufaría
bufarías
bufaría
bufariamos
bufariades
bufarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bufe
bufes
bufe
bufemos
bufedes
bufen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bufase
bufases
bufase
bufasemos
bufasedes
bufasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bufar
bufares
bufar
bufarmos
bufardes
bufaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
bufa
-
-
bufade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bufar
bufares
bufar
bufarmos
bufardes
bufaren

Xerundio bufando

Participio bufado
bufada
bufados
bufadas