cabochien*
cabochien*
s
m
[HIST]
Membro da facción dirixida polo gremio dos carniceiros que dominou París durante a primavera e o verán de 1413. A denominación proviña de Caboche, alcume dun dos seus xefes, Simon Lecoustellier. A facción militaba no partido borgoñón e esixía a reforma da administración real e sufraxios para nomear as autoridades políticas. Lograron que fose aprobada unha ordenanza chamada cabochienne.