Calatayud

Cidade da provincia de Zaragoza, Aragón, drenada polo río Jalón (17.078 h [1996]). É o segundo núcleo máis populoso da provincia e o cuarto de Aragón, despois das capitais provinciais. Centro agrícola, industrial e comercial dunha grande área de influencia que abarca parte de Soria e Guadalajara. Coñécese tamén pola súa cerámica tradicional. Situada nunha encrucillada entre a Meseta, Catalunya e València, esténdese ao pé dun antigo castelo musulmán, a 3 km da antiga Bílbilis. Conquistada por Afonso I de Aragón o Batallador en 1120, Afonso VII apoderouse dela en 1135, volveu á posesión dos aragoneses baixo o reinado de Ramón Berenguer IV. En 1198 tivo lugar o Acordo de Calatayud, polo que Afonso VIII e Pedro I de Aragón se repartiron Navarra. O Papa Bieito XIII fundou unha academia tomista de teoloxía e filosofía que se mantivo ata 1835. Entre o seu patrimonio monumental destaca a igrexa de San Andrés, gótica, cunha torre mudéxar, e as colexiatas de Santa María (1526) e do Santo Sepulcro.