calibre

(< fr calibre < ár*qālib ‘forma, molde’)

s m [BÉL]
1. Diámetro interior do canón dunha arma de fogo. Desde o s XIX mídese en milímetros, centímetros ou polgadas. Nos exércitos de terra, o calibre máximo empregado é o de 203 mm, e na mariña, de 127 mm.
2. Diámetro dun proxectil.
3. Unidade de medida que permite determinar a lonxitude do canón relacionándoo co calibre interior. Así, un obús de 105/26, significa que ten un tubo de 26 mm de diámetro e 105 mm de lonxitude.
s m [TECNOL]
1. Diámetro interior dun tubo ou dun obxecto cilindrico furado lonxitudinalmente.
2. Diámetro dun fío, un arame ou unha barra metálica ben acabada.
3. Grosor dunha chapa ou lámina de metal. OBS: Tamén se aplica ao grosor doutros obxectos.
s m [TECNOL]
Utensilio que mide o interior, o exterior e a profundidade dos obxectos.
s m [TECNOL]
Peza de madeira ou de metal que ten a forma que é nacesario darlle ao obxecto que se vai formar.
s m
Importancia maior ou menor que pode ter algo ou algunha cousa.

Ex: Fixo unha obra de moito calibre.
Sinónimos: envergadura, transcendencia.

Palabras veciñas