calleiro

(< callo)

s m [ANAT]
Estómago dun animal, especialmente do porco ou da vaca.
Sinónimos: bandullo, boche.
s m [ANAT]
Cuarto compartimento do estómago dos ruminantes, onde se retoma a dixestión química iniciada no primeiro compartimento, o rume, e interrompida polo proceso de rumiado. A diferenza é que no calleiro a dixestión faise grazas a zumes segregados polas mesmas paredes do estómago (sobre todo pepsina) e non por bacterias simbióticas.
Confrontacións: bandullo.
s m
Substancia empregada para callar o leite.
Sinónimos: callo, presoiro.
s m
Recipiente empregado para callar o leite destinado a facer manteiga.
s m [PAT]
Denominación que recibían certas doenzas do estómago como a úlcera gástrica, a hiperclorhidria e outras.

Frases feitas