calo

1. s m [PAT]

   Induración circunscrita da epiderme formada por unha acumulación de células estratificadas da capa córnea a consecuencia da fricción ou da presión prolongada e repetida. Tamén pode aparecer baixo a acción da calor ou de substancias químicas.

   Ex: Andei cuns zapatos moi apertados e saíronme calos nas dedas. Teño calos nas mans de tanto varrer con esa vasoira vella.

   Sinónimos: calosidade, dureza.
2. s m [BOT]

   1. Conxunto de tecidos parenquimáticos que aparecen nas feridas, segregados por un cambium producido grazas ao estímulo de necrohormonas.

   2. Deposición de calosa que obtura as placas cribosas ao chegar o período de repouso.

3. s m [PAT]

   Neoformación ósea que solda os dous extremos dun óso fracturado. A fractura dá lugar a un hematoma que se transforma en coágulo, e este organízase a expensas do tecido conxuntivo dos arredores, que sofre un proceso de metaplasia; o foco de fractura ocúpao o tecido osteoide, sobre o que se deposita calcio e se forma un tecido óseo. A consolidación dunha fractura pode ser anormal, coa formación de calos hipertróficos, viciosos, dolorosos, etc.

4. s m

   Camiño estreito e difícil que transcorre por terreos abruptos.

   Ex: Subiu á cima do monte polo calo porque se observaba mellor a natureza.

5. s m

   Movemento que fan cos pés as cabalerías para marcar un paso uniforme e lixeiro.

   Ex: Este é o cabalo que fai o mellor calo de toda a corte.

6. s m [PESCA]

   Lazo que ten a vela da dorna no lado vertical superior.

7. s m

   Insensibilidade á que conduce a reiteración dun determinado acto ou costume.

   Ex: As diferencias entre o pai e o fillo xa teñen calo.

   Sinónimos: indiferencia.

Frases feitas

• Criar calo. Endurecerse.