campión -na

(< ital campione < xerm kamp ‘campo debatalla’ < lat campus Martis ‘campo de Marte’)

adx e s
Que ou quen consegue a vitoria nunha competición, especialmente de tipo deportivo.

Ex: O equipo portugués foi campión mundial de natación. A campioa de natación deu positivo no control antidopaxe.
s m
Cabaleiro que combatía en campo pechado ou que participaba nun torneo ou nun desafío para defender a honra ou a causa doutro.
s
Persoa que defende ou sostén unha causa ou un determinado ideal.

Ex: Sempre foi un campión de causas perdidas. Loitou como un campión a prol de acadar a subvención.
Sinónimos: paladín.

Palabras veciñas