canda
canda
(
prep
Forma prepositiva, correspondente ao adverbio cando, que expresa simultaneidade na acción e que, polo tanto, equivale á expresión ‘ó mesmo tempo ca’ (
Ex: Marchou canda/ó mesmo tempo ca túa irmá. Iso sucedeu canda/ó mesmo tempo ca a voda de teus pais). Tamén se emprega para indicar compañía (Ex: Xoán foi ao cine canda Ana); se vai seguida de pronome persoal alterna coas formas tónicas ligadas (Ex: Esperaba que viñese canda min/comigo ao curso de pintura). OBS: Pode ir precedida da preposición a (Ex: Chegou a canda nós, Visitou o museo a canda nós/connosco).
Citas
- Chegou a canda nós, Visitou o museo a canda nós/connosco)
- Esperaba que viñese canda min/comigo ao curso de pintura). OBS: Pode ir precedida da preposición a (
- Marchou canda/ó mesmo tempo ca túa irmá. Iso sucedeu canda/ó mesmo tempo ca a voda de teus pais). Tamén se emprega para indicar compañía (
- Xoán foi ao cine canda Ana); se vai seguida de pronome persoal alterna coas formas tónicas ligadas (