candear

candear

(< candea)

  1. v i

    Botar flor as plantas ou as árbores que a teñen en forma de candea, como o millo e o castiñeiro.

    Ex: Cando candean os castiñeiros énchese o aire de pole.

    Confrontacións: apendoar.
  2. v i

    Encurvarse as follas por falta de auga, especialmente a do millo e a do pexego.

    Ex: O millo candeou con tanta calor.

  3. v i

    Dar couces un animal.

    Ex: O teu cabalo candea a todo o que se lle achega.

    Sinónimos: coucear.

Palabras veciñas

Candea, Grupo de teatro | candeal | Candeán | candear | Candeda | Candeda | Candedo, O
Conxugar
VERBO candear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
candeo
candeas
candea
candeamos
candeades
candean
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
candeaba
candeabas
candeaba
candeabamos
candeabades
candeaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
candeei
candeaches
candeou
candeamos
candeastes
candearon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
candeara
candearas
candeara
candearamos
candearades
candearan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
candearei
candearás
candeará
candearemos
candearedes
candearán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
candearía
candearías
candearía
candeariamos
candeariades
candearían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
candee
candees
candee
candeemos
candeedes
candeen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
candease
candeases
candease
candeasemos
candeasedes
candeasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
candear
candeares
candear
candearmos
candeardes
candearen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
candea
-
-
candeade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
candear
candeares
candear
candearmos
candeardes
candearen
Xerundio candeando
Participio candeado
candeada
candeados
candeadas