canoto

1. s m [BOT]

   Talo das plantas herbáceas, especialmente a da col e a do toxo.

   Ex: Os dous rapaces estaban xogando cuns canotos de millo.

   Sinónimos: cadolo, canaveira, canivela. Confrontacións: coeiro, couceiro.
2. s m

   1. Talo do millo e doutros cereais que fica na terra tras apañalo.

      Ex: Tropezou nun canoto de millo e caeu de fociños.

      Sinónimos: canouco, rastrollo, restreba, restroballo, restrollo.

   2. Parte do tronco dunha árbore que queda unida á raíz ao cortala polo pé.

      Ex: Non dei arrincado os canotos dos salgueiros que cortamos.

      Sinónimos: carocha.
3. s m

   1. Eixe central da mazaroca do millo despois de debullala.

      Ex: Para prenderes o lume usa canotos e despois xa podes pór madeira máis grosa.

      Sinónimos: cadolo, cadrozo, carocho, carolo, carozo.

   2. Parte central das froitas que non teñen carabuña.

      Ex: Podes tirar o canoto da mazá no galiñeiro ou na comida do porco.

      Sinónimos: cadrozo, carolo, carozo, corazón, corazón.
4. s m [BOT]

   Pedúnculo groso e curto de certas inflorescencias e froitos.

5. s m [ORNIT]

   Estado de formación da pluma das aves consistente nunha vaíña pequena e aguda que, chegado o momento, racha e permite o desenvolvementeo da plumaxe.

Frases feitas

• Duro coma un canoto. Persoa ou cousa que é moi forte ou resistente.

• Habendo canotos logo se fan rachóns/De onde hai canotos fanse cavacos. Habendo un determinado material, o importante é ter ansia por traballar.

Formas incorrectas