1 capa
(
-
[INDUM]
-
s
f
Peza de roupa longa e folgada que se ensancha progresivamente dende o pescozo ata máis abaixo dos xeonllos, aberta por diante e sen mangas, que se leva sobre as costas cubrindo a vestimenta.
Ex: Os mozos da tuna levan unhas capas adornadas con moitas fitas de cores.
Confrontacións: capote, tabardo. -
capa augadoira
Capa confeccionada con tea impermeable para protexerse da chuvia.
-
capa consistorial/ magna
Capa de maior tamaño ca a pluvial que empregan os arcebispos no coro para asistir os oficios divinos e outros actos capitulares.
-
capa de augas/de palla
Carapucho que servía antano para protexerse da chuvia, similar á coroza pero con menos pezas.
-
capa de coro
Capa que usan as dignidades, os cóengos e demais prebendados nas igrexas catedralicias e colexiais.
-
capa pluvial
estidura en forma de capa, xeralmente de seda e con carrapucha, que usa o celebrante nalgu-nhas cerimonias litúrxicas como a aspersión da auga bendita, a bendición, a procesión do Santísimo Sacramento, etc. Recibiu esta denominación das procesións que se realizaban fóra do adro da igrexa e nas que se empregaba esta peza de vestir como protección fronte á chuvia.
-
s
f
-
s
f
-
Substancia que se estende dunha maneira uniforme sobre algunha cousa.
Ex: Cubriu a parede con outra capa de pintura branca.
-
[ALIM]
Caldo, mollo, crema ou calquera outro líquido que se bota por riba dunha preparación culinaria de maneira que a recobre e a baña.
Ex: Botoulle unha capa de chocolate ó flan para que soubese mellor.
-
-
-
s
f
Cada un dos diversos planos superpostos que constitúen un todo.
Ex: O profesor explicou as distintas capas da atmosfera. Antes de lle pór a capa de galletas á torta unta o fondo da forma con manteiga.
-
s
f
[FÍS]
Nivel de enerxía que nun átomo pode atribuírse a un ou a distintos electróns corticais en función do seu número cuántico principal n. Considéranse como máximo sete capas de electróns que, por orde, se denominan: K, L, M, N, O, P e Q (a capa K é a máis próxima ao núcleo). Unha capa completa contén 2n 2 electróns. Estas capas constan, respectivamente e como máximo, de 2, 8, 18, 32, 18, 8 e 6 electróns.
-
s
f
[FÍS]
Zona ou parte dun semicondutor cunhas características cristalinas determinadas que, en contacto con outras semellantes, permite obter os diferentes dispositivos electrónicos.
-
s
f
[XEOL]
estrato.
-
capa dura
[XEOL]
Horizonte duro dun solo. En particular aplícase ao alios ou orststein, capa de dureza debida á cimentación por acumulación de óxido de ferro e de humus. Típica de solos podzólicos, representa un obstáculo para a penetración das raíces.
-
capa límite
[FÍS]
Capa delgada do fluído contigua á superficie dun corpo que se move dentro del ou do tubo por onde circula o fluído; as forzas debidas á viscosidade exercen unha grande influencia no movemento, sexa o do corpo, sexa o do fluído.
-
capa límite
[METEOR]
Capa turbulenta de aire xerada polo seu desprazamento sobre a superficie ríxida e rugosa do globo terráqueo e pola elevación convectiva, por caldeamento, de burbullas de aire. A súa espesura media é de 1 km, entre 1 e 2 km durante o día e 100 m pola noite.
-
s
f
-
s
f
Aparencia para encubrir ou ocultar a realidade de algunha cousa ou a alguén.
Ex: Debaixo desa capa de bondade esconde a peor das malicias.
-
s
f
[ETN]
Pedra do muíño en forma de roda que xira sobre outra fixa chamada pé.
Ex: Entraron no muíño e partiron a capa.
-
s
f
[ETN]
Peza de pedra, normalmente de forma circular, cun diámetro dun metro aproximadamente, que vai colocada enriba dos pés do hórreo e que ten como función impedirlle o acceso á cámara aos roedores.
Sinónimos: rateira, tornarratos. -
s
f
[SOCIOL]
Grupo social que comparte características comúns que os fan diferentes dos demais individuos, formando un grupo definido dentro dun conxunto.
Ex: A sociedade estamentaria medieval dividíase en distintas capas sociais segundo o poder económico.
Sinónimos: camada, estrato. -
s
f
[ALIM]
Intensidade de cor nun viño tinto. Dise que ten unha capa alta cando ten unha cor intensa e está ben cuberto; unha menor intensidade dá lugar a unha capa media ou capa baixa.
-
s
f
[MAR]
Modo de navegación no que a embarcación está case parada, malia haber vento, e que ten por obxecto conseguir unha maior seguridade para a embarcación. Esta manobra faise para aguantar un temporal ou cando se quere esperar a outro barco.
-
s
f
[MAR]
Anaco de lona embreada que envolve o pau dun barco na proximidade da cuberta e que, cravada a esta, impide que entre auga para o pé da árbore.
-
s
f
[DER]
Gratificación que os fretadores daban ao capitán dun barco para estimular o seu celo na execución do contrato.
-
s
f
[HERÁLD]
División do escudo aberto en pavillón dende a metade do xefe ata a dos francos. Ao igual ca o mantelado, é unha variedade do cortinado.
Frases feitas
-
Andar de capa e bimba. Andar a pasar o tempo.
-
Buscar alguén de capa negra en Santiago. Buscar algunha cousa que é difícil de atopar porque os datos de que se dispoñen son moi imprecisos.
-
Capa do ceo. O propio ceo.
-
Capas do ollo. Pálpebras.
-
Facerlle unha persoa a capa a alguén. Procurar ser agradable a alguén.
-
Non ter máis que a capa ao lombo. Ser moi pobre e non ter oficio onde gañar o pan.
-
Poñer a capa como vén o vento. Adecuarse ás circunstancias do momento.
-
Ser capa de alguén. Encubrir as accións deshonrosas dunha persoa.
-
Ten capa de santo. O que hipocritamente aparenta ser boa persoa.
-
Tirarlle a alguén a capa. Advertir a alguén dalgún perigo.
-
Todos son bos e a miña capa non aparece. Ser víctima dalgún engano por parte dalgunha persoa considerada como amiga.