carallo
(< lat *caraculu ‘paopequeno’)
-
s
m
[ANAT]
Órgano xenital masculino.
Ex: Un borracho agarrou a outro polo carallo ata que o deixou tirado no chan.
Sinónimos: pene, verga. -
interx
g Exclamación que manifesta sorpresa, dor, estrañeza, admiración, anoxo, etc. OBS: Pode aparecer reforzado por expresións como Arre carallo! ou Manda carallo!
Ex: Carallo, como chove!, Arre carallo, non che sabía eu que o Xan ía casar!, Manda carallo, hai que oír e calar!
-
s
m
Forma comodín que, segundo o contexto, adquire diferentes significado como ‘persoa insignificante’, ‘nada’, ‘rexeitamento’, ‘fracasar’, ‘moito’, ‘pesado’, ‘divertido’, etc.
Ex: Ese carallo non me gusta nada. O libro que compraches non vale un carallo. Non me facía caso ningún e mandeino ó carallo. O negocio que montaron foise ó carallo. Vai un frío de carallo! O carallo do galo non nos deixou durmir en toda a noite. O humorista érache o carallo.
-
carallo de mar
[ANIMAL]
holoturia.