carbonitruración
carbonitruración
(
s
f
[QUÍM]
Cementación dos metais ferrosos con carbono e nitróxeno. Este tratamento prodúcese nunha atmosfera de monóxido de carbono, amoníaco e hidrocarburos (polo xeral, propano e butano) a alta temperatura (700-875°C). Os aceiros carbonitrurados, de gran dureza, utilízanse para engrenaxes, parafusos sen fin, etc.