cenobita

cenobita

(

  1. s

    Monxe que vive en comunidade.

    Confrontacións: anacoreta, eremita.
  2. s

    Anacoreta que vive nunha cela individual e observa a regra de silencio pero vive, por outra banda, nunha comunidade de monxes dentro dun mesmo recinto, como no caso dos cartuxos.

    Confrontacións: frade, monxe.
  3. Persoa que libremente elixe vivir sen ter contacto con outra xente.

    Ex: Desde que tivo a crise nerviosa é como un cenobita.

Palabras veciñas

Cennini, Cennino | ceno | cenobio | cenobita | cenobítico -ca | cenobitismo | cenocítico -ca