chacina

Carne crúa, en xeral de vacún ou de porco, desosada, salgada, afumada e curada en secadoiros naturais. A chacina por excelencia é a de León, onde se produce en grandes cantidades, principalmente na bisbarra do Bierzo, aínda que se consideran chacinas o tasajo estremeño e o salón manchego. A chacina de León faise con carne da tapa, contra e barbada, adobada con sal, allo, especia, pemento e ourego. A súa elaboración é moi tradicional e está amplamente documentada desde o s XVI, cando tomou auxe e protagonismo como xeito de conservar a carne para as expedicións de exploración e conquista. Preséntase en pezas enteiras de 4 a 10 kg de peso. O consumo faise en rebandas finas e crúas. Na provincia de Teruel e na localidade de Villarramiel (Palencia) ten tradición a elaboración de chacinas de carne equina. A Cecina de Villarramiel está protexida por Denominación de Orixe desde 1994. Tamén se poden elaborar chacinas con carnes de veado, ovella ou cabra.

Carne de porco adubada para facer embutidos.