chamizo

(< chama)

s m
Partes leñosas dos vexetais que quedan chamuscadas no monte despois dun incendio.

Ex: Antano a xente pobre apañaba chamizos para se quentar.
Sinónimos: cádavo. Confrontacións: tizón.
s m
Leña miúda que se emprega para acender o lume.

Ex: Os chamizos está mollados e non hai quen acenda o lume.
Sinónimos: acendalla, chamurra, chamuza. Confrontacións: fronza.
s m
Feluxe que se adhire aos obxectos, especialmente á cheminea ou á lareira.

Ex: Metemos polo tiro da cheminea un saco atado nunha cana para lle tirar o chamizo.
Sinónimos: borro, charrizo, sarrio.
s m
1. Construción co teito de chamiza.
2. Casa pequena e que non cumpre uns requisitos mínimos de habitabilidade.
s m
Persoa sucia ou que ten a pel morena.

Ex: Estivo toda a tarde ó sol e púxose coma un chamizo. O rapaz andou a xogar coa terra e vén coma un chamizo.
s m
Termo do verbo dos daordes ou xerga dos telleiros que corresponde á voz ‘árbore’.

Palabras veciñas