choque

Acción e efecto de 2 chocar.

Interacción entre dous corpos materiais, que non altera o seu estado interno, con conservación da enerxía total e da cantidade de movemento do sistema formado polos dous corpos que interaccionan.

Interacción entre dous corpos materiais nos que se produce unha alteración do estado interno dalgún dos corpos que interaccionan.

Situación clínica transitoria, na que, por mor da existencia dun volume de sangue circulante insuficiente ou dunha distribución anormal do consumo cardíaco, a perfusión sanguínea dos tecidos diminúe ata valores inferiores ás necesidades mínimas para un metabolismo oxidativo. Os criterios clínicos para a súa diagnose son o aspecto do paciente, con signos de insuficiente irrigación periférica, o descenso da tensión arterial, con taquicardia e pulso feble, a diminución da función renal, náuseas e sede. Os factores etiolóxicos pódense agrupar en: hipovolémicos (hemorraxias, traumatismos, grandes queimaduras ou deshidratación), cardioxénicos (embolia pulmonar, taponamento cardíaco, infarto de miocardio, pneumotórax, fístula arteriovenosa ou miocardite), sépticos (exotoxinas ou endotoxinas) e neuroxénicos (reflexos vasovagais ou parálise dos vasoconstrictores). Unha vez iniciado o choque, o organismo responde cunha reacción compensadora que orixina unha diminución do retorno venoso coa consecuente caída do volume cardíaco que, finalmente, pecha o círculo vicioso do choque.

Aparición violenta dunha síndrome moi grave que se presenta como consecuencia dunha reacción antíxeno-anticorpo, que se produce cando un organismo volve a expoñerse a un antíxeno ao que se sensibilizara con anterioridade. Caracterízase por diminución da presión sanguínea, dificultades na respiración e fallos cardíacos, entre outros síntomas.

ariedade de choque da punta do corazón que se atopa na hipertrofia do ventrículo esquerdo. Ao realizar unha palpación coa man, nótase a sensación de que unha bóla ou un globo duro vén chocar con ela.