"Atari" (Contén)

PERSOEIRO

Raíña de Navarra e condesa de Foix (1483-1513), filla de Gastón V de Foix e de Magdalena de Francia. Herdou Navarra e Foix trala morte do seu irmán Francisco I Febo en 1483. Casou con Xoán II de Albret (1484) e durante o seu reinado aumentaron as loitas entre beaumonteses e agramonteses. Isto facilitou a ocupación de Navarra por Fernando o Católico en 1512, que foi proclamado rei en 1513. Como consecuencia, Catarina converteuse en raíña da Navarra ultrapirenaica, cargo que ocuparía ata a súa morte.

PERSOEIRO

Tsarina de Rusia (1725-1727). Campesiña de orixe polaca, casou en 1712 con Pedro I o Grande, que a proclamou emperatriz consorte en 1724. Trala morte de Pedro (1725) continuou a súa política, axudada por Menšikov. En 1725 fundou a Academia das Ciencias de San Petersburgo e en política exterior uniuse un ano despois á liga austro-española contra Dinamarca e Gran Bretaña (1726).

PERSOEIRO

Raíña de Inglaterra "2 Stone Sans"; "2 Stone Sans";( 1543-1547 "2 Stone Sans"; "2 Stone Sans";) . Foi a sexta esposa de Enrique VIII e, á morte deste, casou con Thomas Seymour "2 Stone Sans"; "2 Stone Sans";( 1547 "2 Stone Sans"; "2 Stone Sans";) . Estivo en contra das persecucións relixiosas. "2 Stone Sans";"2 Stone Sans";

1. Persoa que nas cerimonias leva alzada a cola do manto dun rei, dos hábitos papais, da capa magna dos prelados, etc.

2. Persoa que segue servilmente a outra.

PERSOEIRO

Soprano. Debutou en 1775 e especializouse en composicións alemanas. Destacou na interpretación das óperas de Mozart Die Entführung aus dem Serail e Don Giovanni.

1. Que ou quen paga un canon ou pensión, ou fai unha prestación censual en cartos ou froitos.

2. Que ou quen é, nas concesións enfitéuticas, titular do dominio útil ou posuidor da cousa dada en enfiteuse pola que percibe unha renda.

3. Relativo ou pertencente ao censo electoral ou á taxa de imposición necesaria para ser elector ou elixible, ou para exercer determinados dereitos políticos.

PERSOEIRO

Mecenas e muller do VII conde de Lemos, Pedro Fernández de Castro e Portugal. En 1621 fundou o convento de San Xacinto de Monforte de Lemos e en 1622 o de Santa Clara de Monforte, onde ingresou como Catarina da Concepción, logo de enviuvar. Deixou en testamento 500 ducados para a creación dunha cátedra de Teoloxía no convento de San Xacinto e 300 ducados para a cátedra de Artes no de San Francisco, en Monforte de Lemos.

1. Que ten ao seu cargo unha comenda.

2. Clérigo que recibía a garda, administración e goberno dunha diocese, igrexa, ou beneficio eclesiástico de forma provisional.

1. Aplícase á persoa ou entidade á que lle está consignada unha cousa.

2. 1. Axente destinado á venda dunha cousa, propiedade doutra persoa, nun prazo e prezo fixados previamente. Comprométese a entregar o prezo ao propietario ou a restituírlle a cousa e ten dereito a quedar coa eventual diferenza obtida do aumento do prezo da venda, no caso de que esta se conseguise.

   2. consignatario de buques

      Representante dunha empresa navieira nos portos nos que o buque fai escala. A relación que o une co navieiro pode ser de dependencia, ou ben actuar como comisionista, o que é máis frecuente. Deste xeito produciuse unha proliferación de empresas consignatarias de buques, coas que as navieiras contratan as tarifas que precisan. Realizan funcións relacionadas co transporte de mercadorías, descarga, tránsito e entrega das mesmas, e preparación de fretes. En Galicia, a importancia dos portos de mercadorías fixo posible a existencia dunha gama de empresas consignatarias, como Pérez Torres y Cía, Estibadora Gallega, Bonifacio Lagares, Corona Mar, Consignatarios de Buques Aluflet, Consiflet, Consignataria de Vigo, García Reboredo Hermanos ou Vasco Gallega de Consignaciones.

1. Tribunal da curia romana constituído no s XIII para a sinatura das actas pontificias, como dispensas e beneficios. A reforma da curia, ordenada por Paulo VI en 1967, implicou a súa desaparición.

2. Cargo de datario.

1. Aplícase á persoa ou entidade á que vai dirixido algo.

2. receptor.

3. Persoa a quen vai dirixida a acción expresada polo verbo ou en beneficio de quen se fai a acción indicada polo verbo (Dálle un agasallo a seu pai).