"Berg" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 270.
-
PERSOEIRO
Compositor e director de orquestra sueco. Escribiu óperas, ballets, sinfonías, concertos e música de cámara.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Túnica de mallas ou escamas empregada para protexer o corpo. Ás veces levaba mangas e unha especie de capucha, e podía combinarse co almófar. Esta denominación, de procedencia xermana, acaba por ser substituída na Península Ibérica pola de ‘cota de mallas’.
-
ILLAS
Illa de Canadá, no Océano Ártico. É a principal illa do arquipélago de Sverdrup.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Cultura do Calcolítico antigo-medio do oriente de Alemaña. A súa característica principal son os enterramentos, que poden consistir en simples tumbas onde se colocaba o morto flexionado, inhumacións colectivas en fosa simple ou, como novidade, tumbas baixo túmulo. O enxoval, exclusivamente cerámico, non acusa diferencias entre homes e mulleres.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Cultura do Calcolítico antigo-medio do oriente de Alemaña. A súa característica principal son os enterramentos, que poden consistir en simples tumbas onde se colocaba o morto flexionado, inhumacións colectivas en fosa simple ou, como novidade, tumbas baixo túmulo. O enxoval, exclusivamente cerámico, non acusa diferencias entre homes e mulleres.
-
VER O DETALLE DO TERMO
ou luitpoldings Familia feudal alemana. Os seus membros tamén se coñecen pola denominación de luitpoldings, que tomaron o nome do castelo que posuía en Franconia. Gobernaron a Marca de Austria e, durante algún tempo, os ducados de Saxonia e Baviera. Leopoldo I (ou Luitpold) o Ilustre (morto no 984), fillo de Arnulfo II, duque de Baviera, foi o primeiro margrave de Austria, título que recibiu no 976. Enrique II Jasomirgott (morto en 1177), oitavo margrave de Austria e duque de Baviera, foi o primeiro duque hereditario de Austria dende 1156. O seu fillo Leopoldo V o Virtuoso (morto en 1194), segundo duque de Austria, adquiriu Estiria en 1192. A liñaxe extinguiuse en 1246 á morte de Federico II o Belicoso, quinto duque de Austria e duque de Estiria.
-
VER O DETALLE DO TERMO
ou luitpoldings Familia feudal alemana. Os seus membros tamén se coñecen pola denominación de luitpoldings, que tomaron o nome do castelo que posuía en Franconia. Gobernaron a Marca de Austria e, durante algún tempo, os ducados de Saxonia e Baviera. Leopoldo I (ou Luitpold) o Ilustre (morto no 984), fillo de Arnulfo II, duque de Baviera, foi o primeiro margrave de Austria, título que recibiu no 976. Enrique II Jasomirgott (morto en 1177), oitavo margrave de Austria e duque de Baviera, foi o primeiro duque hereditario de Austria dende 1156. O seu fillo Leopoldo V o Virtuoso (morto en 1194), segundo duque de Austria, adquiriu Estiria en 1192. A liñaxe extinguiuse en 1246 á morte de Federico II o Belicoso, quinto duque de Austria e duque de Estiria.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Antiga cidade de Alemaña, no land do Renania do Norte-Westfalia, na beira esquerda do Rin. Converteuse nun dos barrios residenciais de Bonn, cidade á que se uniu en 1968.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Land de Alemaña (35.752 km2; 10.374.505 h [1997]). A capital é Stuttgart. Comprende sete rexións naturais: o Alto Rin, a Selva Negra, o Odenwald, o Neckarland, os Alpes de Suabia, os Prealpes e a rexión propiamente alpina, e está drenado polas concas do Rin, do Danubio e do Neckar. A poboación experimentou un forte incremento desde 1945 debido á chegada de refuxiados procedentes da República Democrática Alemana. Baden-Wüttemberg está moi industrializado; destacan as industrias téxtiles, de maquinaria e de electrónica. Ao acabar a Segunda Guerra Mundial o estado de Baden foi dividido polas potencias aliadas en dúas partes: o N foi incluído dentro da zona de ocupación norteamericana e formou o land de Wüttemberg-Baden. O S incluíuse dentro da zona de ocupación francesa e constituíu o land de Baden. No ano 1950 organizouse un referendo consultivo e votouse maioritariamente pola formación dun estado unificado; polo tanto Baden, Wüttemberg e Hohenzoller...
-
CIDADES
Cidade de Baviera, Alemaña, á beira do Regnitz (70.200 h [1990]). Localízase nos contrafortes do Steigerwald e constitúe un importante núcleo industrial. Posúe abundantes edificios medievais, entre os que destaca a catedral (ss XI-XIII), que inclúe importantes esculturas (Cabaleiro de Bamberg). Ten a súa orixe nun establecemento comercial que xurdiu ao pé do castelo dos Babenberg. O Emperador Enrique II fundou no ano 1007 un bispado, que foi secularizado en 1803, cando a cidade se incorporou a Baviera. As forzas do exército alemán que reprimiron o goberno soviético e espartaquista de Múnic en xaneiro de 1919 partiron desta vila.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Principado eclesiástico do Sacro Imperio, no círculo de Franconia. Estendíase polo alto val do Maine e polos vales baixo e medio do Regnitz, posesións que foron anexionadas pola sé exenta de Bamberg durante o s XIII. O principado foi secularizado e incorporado a Baviera no ano 1803.
-
PERSOEIRO
Político e economista. Foi deputado liberal no Reichstag (1871-1893) e colaborou con Bismarck no deseño da súa política económica; sen embargo, a partir de 1878 converteuse en crítico da súa política colonial e do seu intervencionismo económico. Escribiu diversos traballos teóricos sobre política monetaria que gozaron de moito prestixio.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Nome de familia e título principesco alemáns orixinados a raíz do matrimonio morganático (1851) do príncipe Alexandre de Hessen-Darmstadt, do Rin, coa condesa Xulia-Tareixa Maurikievna von Haucke, que o gran duque elixiu en 1858 princesa de Battenberg. Fillos deste matrimonio foron Alexandre de Battenberg , elixido príncipe soberano de Bulgaria (Alexandre I), Enrique de Battenberg (morto en 1896) e Luís de Battenberg (morto en 1921), o fillo maior, que contraeu matrimonio con Victoria de Hessen, neta da Raíña Victoria I. Luís renunciou aos títulos alemáns en 1917 e adoptou o nome de Mountbatten. Fillos deste foron a princesa Alicia de Battenberg (nai de Filipe de Edimburgo), Luísa Mountbatten, Raíña de Suecia, Louis Mountbatten, vicerrei da India e primeiro conde Mountbatten de Birmania, e George Mountbatten, marqués de Milford-Haven.
-
PERSOEIRO
Realizadora cinematográfica e guionista. En 1979 trasladouse a Nova York onde estudiou teatro baixo a dirección de Lee Strasberg. De regreso á Arxentina, fundou e dirixiu o teatro Globo. Traballou con actores recoñecidos no ámbito internacional como Julie Christie e Marcello Mastroianni. Entre a súa filmografía destacan Momentos (1981), Camila (1985), candidata ao Oscar, e De iso no se habla (1993).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Físico alemán. Profesor de Física e Astronomía en Düsseldorf dende 1807, demostrou a rotación da Terra pola desviación dun corpo en caída libre e estudiou a variación da velocidade do son coa temperatura. Con H. W. Brandes, realizou experimentos sobre a traxectoria dos meteoritos e chegou á conclusión da súa orixe extraterrestre (1798).
VER O DETALLE DO TERMO -
TERRITORIOS
Territorio do Sacro Imperio, no círculo da Baixa Renania-Westfalia, situado na beira esquerda do Rin. O señorío de Berg foi elevado a condado de Berg en 1101 e a ducado en 1380. En 1423 uniuse ao ducado de Jüllich e en 1511 ao de Kleve. En 1777 pasou por sucesión aos electores de Baviera. En 1806 Napoleón I adquiriu o ducado, que cedeu ao seu cuñado Murat. En 1809 pasou a Luís I Bonaparte, Rei de Holanda. Finalmente, foi incorporado a Prusia en 1815.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Compositor. Formou parte da chamada Segunda Escola de Viena, xunto con A. von Webern e o seu mestre, colaborador e amigo, o tamén compositor Arnold Schönberg. Entroncado coa tradición clásica vienesa, incorporoulle unha sensibilidade posromántica. Polo seu instinto dramático e polo seu poder expresivo, converteuse nun dos representantes do expresionismo musical. Dentro da súa produción destacan as obras: As catro cancións, op. 2 (1909), Cuarteto para corda, op. 3 (1910), Catro fragmentos para clarinete (1913) e a aria O viño (1829), sobre textos de Baudelaire. A súa derradeira obra foi o Concerto para violín e orquestra “Á memoria dun anxo”(1935), estreado en Barcelona en 1936.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritora. Publicou en galego os relatos Dona Galicia (1979) e Un neno viquingo (1987), ambos dentro do apartado de literatura infantil.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Bioquímico especializado en xenética molecular. En 1980 compartiu o Premio Nobel de Química con F. Sanger e W. Gilbert polos seus traballos sobre a expresión xénica na síntese proteica das bacterias, e polo pulo que deu ás prácticas que conduciron á enxeñería xenética.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya, cabeceira da comarca do Berguedà, situado ao pé da serra de Queralt (14.207 h [1996]). É unha das cidades dormitorio máis importantes de Catalunya fóra das da área metropolitana de Barcelona. A industria acolle a maior parte da poboación ocupada, destacando o sector téxtil, o siderometalúrxico, o de materiais de construción, o da madeira e o alimentario. A súa orixe remóntase á época prerromana. No 905 converteuse na capital do condado independente de Berga, aínda que no 1003 se integrou no condado de Cerdanya, e pasou ao de Barcelona no 1117. Durante a Guerra da Independencia contra os exércitos bonapartistas, Berga foi a sede da Junta Superior de Catalunya (1811). En 1837 estableceuse na vila o goberno carlista (Junta de Berga), ata que foi tomada polo xeneral Espartero. En 1873 foi de novo ocupada polos carlistas durante uns meses. En 1932 foi unha das poboacións nas que se levantaron os anarquistas. Entre o seu patrimonio arquitectónico...
VER O DETALLE DO TERMO