"CAF" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 55.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Produto oleoso obtido por lixiviación con éter do café torrado. É unha mestura de distintas substancias volátiles producidas na elaboración do café e responsables do seu sabor.
-
-
-
Relativo ou pertencente ao café.
-
Que toma moito café.
-
-
-
Persoa que vende ou cultiva café.
-
Persoa propietaria dun café ou dun cafeal.
-
-
Recipiente para servir o café.
-
-
Aparello ou máquina para obter a infusión do café. O tipo máis común é un recipiente metálico con dúas metades que se enroscan unha coa outra, comunicadas a través dun conduto; na inferior ferve auga que ten que atravesar o café moído, colocado sobre ela nunha bandexa finamente perforada, para escapar atravesando o filtro polo conduto que comunica co compartimento superior, onde se recolle a infusión resultante. Nas cafeteiras eléctricas, o café sitúase nun filtro de papel colocado por riba dunha xerra onde cae a infusión. Nas cafeteiras expreso, o café obtense pola condensación do vapor de auga e poden ser de tres tipos: de pistón manual, de errogación continua semiautomática ou de errogación continua automática.
-
cafeteira rusa
Cafeteira na que a percolación se efectúa despois de invertila, de xeito que o recipiente onde ferveu a auga queda enriba do que está destinado a recoller a infusión.
-
-
...
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Establecemento de hostalería especializado no servizo de cafés, que, por norma xeral, está presidido por unha barra trala que hai unha máquina cafeteira, e que dispón de pequenas mesas para consumilo sentado. A aparición das cafeterías en Occidente foi consecuencia da popularización do café a partir do século XVI. Propagáronse rapidamente despois da fundación da vienesa Die blaue Flasche (A botella azul), agás en Inglaterra, onde xa existían os salóns de té e onde o consumo de café era inferior ao da infusión, e en España, onde gozaban de grande arraigamento as chocolaterías. As primeiras cafeterías españolas foron fundadas no século XVII por hostaleiros italianos.
-
PERSOEIRO
Actor cinematográfico. Comezou a traballar no teatro en compañías de afeccionados, ata que foi contratado por Adolfo Marsillach para debutar no filme El frente infinito (1956) de Pedro Lazaga. Especialista en papeis secundarios, interpretou a distintos personaxes en Distrito quinto (1957), Tristana (1970), El viaje a ninguna parte (1986) e Licántropo (1996). Participou tamén nalgunha produción estranxeira como Doctor Zhivago (1965) e Profession: Reporter (Profesión: Reporteiro, 1975). En 1960 foi premiado no Festival de Valladolid polo seu papel en El inocente, de Josep Maria Forn.
VER O DETALLE DO TERMO -
FAMILIAS
Familia de escultores de orixe italiana que traballaron en Francia para Luís XIV, Luís XV e Luís XVI. Philippe I (1634-1716) traballou xunto con Charles Lebrun no Louvre. Jacques (1678-1735) e o seu fillo Philippe II (1714-1774) foron broncistas e ostentaron os cargos de escultor, fundidor e gravador reais baixo o reinado de Luís XV. Jean-Jacques (París 1725-1792), foi discípulo do seu pai, Jacques, e de Jean-Baptiste Lemoyne. Entre as súas obras cómpre destacar Rameau (1761) e Pingré. En 1759 foi nomeado membro da Académie de Beaux Arts.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Caravana composta de mercadorías, animais e persoas que se desprazan formando unha fileira.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Acción propia dun cafre.
-
-
Relativo ou pertencente aos cafres.
-
Nome que reciben dentro do Islam os que non son musulmáns. Os europeos designaron con este nome os pobos de lingua bantú de África sudoriental.
-
Que ou quen se comporta de forma bárbara ou bruta.
-
-
PERSOEIRO
Cantante e guitarrista arxentino. En 1957 estableceuse en Salta, onde cantou no bar Madrid. Logo integrouse en Las Voces del Huayra, ata 1959, e formou parte de Los Cantores del Alba. Comezou como solista no ano 1961, actuando na radio, na televisión e en teatros. En 1972 viaxou a España, onde residiu ata 1976. O seu repertorio abrangue temas de Atahualpa Yupanqui, Aníbal Sampayo ou Osiris Rodríguez Castillejos, entre outros músicos e compositores. Realizou xiras por Arxentina, EE UU, España e diferentes países europeos. Gañou o segundo premio no Festival Odol de la Canción coa zamba Que seas vos, de Marta Mendicute. Un dos seus maiores éxitos foi Zamba de mi esperanza. Na súa discografía destacan, ademais, Labrador del canto (1971) e La historia de Jorge Cafrune (1973), entre outros títulos.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Túnica longa, de orixe oriental, aberta por diante e con amplas mangas, que vai dende o pescozo ata a metade da perna. Normalmente non leva cinto e utilízana indistintamente homes e mulleres.
-
VER O DETALLE DO TERMO
‘oco’ +
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘café’.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Rapadoira coa que se calcan os sacos de fariña ou doutros materiais similares.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Establecemento público destinado á consulta dos clientes en Internet a través dos ordenadores instalados no propio local, ademais de ofrecer servicios de cafetería.
-
-
Acción e efecto de descafeinar.
-
Operación á que se someten os grans de café para eliminarlles a cafeína e suprimir as posibles accións fisiolóxicas non convenientes, sen que cambien as súas características organolépticas. O proceso consiste en extraer a cafeína con auga quente a 93°C, e despois separala con disolventes orgánicos co fin de que estes non estean en contacto co café. A cafeína extraída utilízase na industria farmacéutica.
-
-
-
de descafeinar.
-
Aplícase aos grans de café sometidos a descafeinación.
-
Aplícase á infusión elaborada con café descafeinado.
-
Que está frouxo ou sen substancia.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
descafeinación.
-
-
Someter o café a un proceso de eliminación da cafeína.
-
Suprimir a parte máis importante de algo.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que ten doce fases.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Técnica de composición musical que estrutura a peza sobre doce notas.