"CUT" (Contén)

1. Que sucede ou segue inmediatamente a algo. OBS: Normalmente, úsase en plural.

2. 1. Que expresa consecuencia.

   2. conxunción consecutiva

      Conxunción que introduce a claúsula que indica o efecto ou consecuencia do expresado na cláusula antecedente. En galego son conxuncións consecutivas, entre outras, que, logo, entón, pois, conque, etc, e locucións conxuntivas así que, de modo que, de maneira que, de xeito que, polo tanto, xa que logo, etc (

SEMANARIOS

Semanario satírico en lingua catalá editado en Barcelona dende o 2 de xaneiro de 1902 ata o 25 de abril de 1912, próximo á Lliga Regionalista de Catalunya. Dirixida por Manuel Folch i Torres, contou coa colaboración dos debuxantes Cayetano Cornet, Junceda, Opisso, Bagaría e Feliu Elías. Trátase dunha publicación contraria ao centralismo do goberno do Estado e ao ideario de Lerroux. A aparición dunha caricatura crítica co exército provocou a súa suspensión entre novembro de 1905 e abril de 1906.

1. Relativo ou pertencente ás cuscutáceas.

2. Herbácea parasita da familia das cuscutáceas.

3. Familia de herbáceas parasitas da orde das solanais que só inclúe o xénero Cuscuta.

1. Relativo ou pertencente á pel ou á cute.

2. Aplícase ao músculo que ten algunha inserción na derme.

3. Aplícase ao nervio que se distribúe por unha área concreta da pel.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Antas de Ulla baixo a advocación de san Xoán.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Cesuras baixo a advocación de santa María.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Antas de Ulla. Consta dunha nave e dunha ábsida con teito de madeira. No interior destacan tres retablos: o maior, de estilo neoclásico (1886), contén un brasón que identifica os Amarante; o segundo (1772) procede da antiga capela de Fonfría; e o terceiro, tamén neoclásico (1890), ten á súa beira unha mesa de altar sostida por capiteis románicos procedentes da antiga igrexa de Facha.

1. Capa ou membrana fina que recobre unha estrutura orgánica.

2. Capa complexa, impermeable e resistente, que se deposita sobre a superficie externa das células epidérmicas das plantas de xeito que illa o seu interior e evita a perda de auga e, en boa parte, tamén a de gases. Consta de diversas capas: unha capa péctica, sobre a membrana celulósica, en continuidade coas láminas medias, non sempre presente; unha capa cutinizada, de celulosa impregnada de cutina e ceras; e unha capa cuticularizada, de cutina pura. É frecuente que sobre ela teña depósitos de cera epicuticular, hidrófuga.

3. Capa protectora de natureza quitinosa, non celular, producida pola hipoderme, que reviste o corpo dos invertebrados.

4. Epiderme dos vertebrados.

5. Capa externa, de natureza quitinosa, das frutificacións dos fungos.

6. Pel que nace na base das unllas.

1. Relativo ou pertencente á cutícula.

2. Relativo ou pertencente á cute.

PERSOEIRO

Escultor. Formado na Slade School de Londres, entrou en contacto con artistas, como Rey Butler, e cos conceptos da plástica europea. En 1985 instalouse en Évora, onde desenvolveu un traballo no que destaca o tratamento de materiais, como a pedra ou a madeira, o diálogo entre espazo e volume, e o predominio dos corpos femininos. Entre as súas obras destacan os monumentos públicos do Rei Dom Sebastião (Lagos, 1973) e Camões (Cascais, 1983), contemplados como un intento de desmitificar a estatuaria oficial do Portugal salazarista, así como a súa serie dos Guerreiros. Participou na Bienal de São Paulo (1979-1980) e en ARCO 1986.