"Cox" (Contén)

PERSOEIRO

Pintor flamengo. Coñecido como o Rafael flamengo, pertenceu a unha familia de artistas. Traballou en Roma (1532-1539), onde coñeceu o estilo de Rafaello Sanzio e pintou uns frescos en Santa Maria dell’Anima. Foi pintor de cámara de Filipe II. O seu estilo manierista une a grandiosidade coa elegancia, ao xeito de Fontaineblau. Da súa produción destacan o Tríptico da Historia da Nai de Deus. Realizou tamén cartóns para tapices e deseñou vidreiras.

1. Andar de forma irregular, inclinando o corpo máis cara a un lado que cara ao outro, debido a unha alteración no aparato locomotor. Na tradición oral recóllense ditos como: “O que non coxea, trenquelea”.

2. Inclinarse para un dos lados, calquera obxecto por non estar ben asentado, especialmente un moble con patas.

3. Mostrar algunha carencia nunha actividade con respecto a outras.

1. Xestión que fan en común dúas ou máis persoas.

2. Sistema de xestión da empresa no que os representantes dos traballadores acceden aos órganos directivos da mesma, compartindo as funcións de dirección cos titulares do patrimonio da empresa. Confórmase como unha vía intermedia entre as teses transformadoras dos medios de produción, que propugnan a colectivización dos centros de produción, e as teses ortodoxas capitalistas. Deste modo, constitúe unha institución de carácter ambiguo que pretende establecer unha relación harmónica e solidaria entre capital e traballo, que poida reducir o conflito, permita tomar rapidamente decisións eficaces, faga aumentar a produtividade e consiga a realización dunha acertada planificación económica da empresa. Estes sistemas empregáronse en Italia na época de entreguerras e en Alemaña nas industrias do Ruhr a partir de 1951. No ámbito económico, a incidencia da coxestión foi practicamente nula, pois só conseguiu un mellor control da evolución salarial e do rendemento da empresa. No aspecto técnico achegou...

1. Corredor central dunha galera que dividía os bancos dos remeiros de babor e de estribor.

2. 1. Espacio comprendido entre dous muros de carga.

   2. Corredor que dá acceso ás pezas laterais dun edificio.

   3. División, interior ou exterior, dun edificio delimitada polos vans.

   4. Espacio comprendido entre o coro e o presbiterio, delimitado por un enreixado ou unha varanda, que posúen algunhas catedrais.

   5. Sala dos hospitais alongada e con camas a un e outro lado.

1. Saco enchido de plumas, la ou doutro material esponxoso que serve para sentarse ou apoiarse.

2. Cara lateral do capitel xónico semellante a unha almofada.

1. Que ou quen anda de forma irregular por mor de alteracións nun dos membros inferiores do aparato locomotor ou por carecer del. Na tradición oral recóllense ditos como: “Cando o coxo de amor morre, que fará o que andar pode? Coxo, e non de espiña; calvo, e non de tiña. De home coxo e can rabeno, líbrenos Deus coma do demo. Nin bo coxo, nin bo noxo”.

2. Que abanea por non ter as patas iguais ou por no estar ben asentado, especialmente un moble.

3. 1. Que mostra algunha carencia ou non está completo.

   2. verso coxo

      Que non ten a medida xusta, en relación aos outros versos dun poema.

1. Relativo ao óso coxal e ao fémur. OBS: A grafía < x > representa o son [ks].

2. Articulación da cadeira.