"Elat" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ás elatináceas.

2. Planta da familia das elatináceas.

3. Familia de herbáceas ao que pertence o xénero Elatine.

1. Aplícase ás expresións superlativas. Por exemplo, friísimo e moi frío.

2. Aplícase ao caso usado nalgunhas linguas, como pode ser o éuscaro, que expresa separación, función que, polo xeral, nas linguas romances se resolve cos nexos preposicionais.

1. Relativo ou pertencente á erisipela.

2. Que ou quen padece erisipela.

PERSOEIRO

Cirurxián. Creador da sonda de goma que leva o seu nome, ideou un procedemento de extirpación dos tumores farínxeos.

1. Dignidade e oficio do prelado.

2. Organización de presbíteros, ou de presbíteros e laicos, que se rexe polos estatutos dados pola Santa Sé. O seu goberno confíaselle a un prelado como ordinario propio, para unha mellor distribución de presbíteros ou para levar a cabo obras peculiares misionais ou pastorais. Creación do novo dereito canónico, a primeira prelatura persoal erixida foi a do Opus Dei en 1982.

1. Complexo cíclico que resulta da interacción de ligandos bidentados ou multidentados con catións metálicos.

2. Fenómeno que consiste nun grande aumento da estabilidade dos complexos de coordinación cando os seus ligandos son multidentados e orixinan quelatos, respecto a complexos moi semellantes con ligandos monodentados.

1. Calidade de relativo.

2. Conxunto de postulados e formulismos que dan unha explicación do mundo físico máis ampla ca a denominada mecánica clásica, de acordo coas experiencias sobre o electromagnetismo desenvolvidas na segunda metade do s XIX. Foi exposta en 1905 por Einstein. A modificación dos conceptos tradicionais comezou coa discrepancia entre os postulados do movemento relativo newtoniano e o experimento de Michelson Morley (1881), que determinou a constancia da velocidade da luz no baleiro e a existencia do éter. H. Lorentz supuxo en 1895 que todos os corpos en movemento respecto ao éter teñen tendencia a contraerse no sentido do movemento, hipótese que non contradicía a mecánica clásica. A teoría da relatividade deduce a contracción de Lorentz a partir dun reformulamento dos conceptos de tempo e espazo da física clásica e establece que a propagación dunha interacción non é instantánea, como postula a mecánica clásica, senón que ten un valor finito, que é o da velocidade da luz, e é constante en todos os...

1. Tendencia ou doutrina segundo a cal todo é relativo e, en consecuencia, non se pode coñecer nada dun xeito absoluto ou cun criterio estritamente obxectivo xa que o coñecemento vese como puramente relativo ao suxeito. Polo que respecta á ética, asúmese en sentido estrito, xa que o valor moral dunha acción ou decisión vese como dependente das circunstancias e relativo a elas. Nun sentido lóxico-epistemolóxico noméase a miúdo subxectivismo, e en relación a un suxeito humano xenérico denomínase antropoloxismo ou relativismo antropolóxico. No sentido xeral e cando se afirma radicalmente, conduce loxicamente ao escepticismo e, despois, ao nihilismo.

2. Principio que sostén a igualdade intrínseca de todos os sistemas culturais e que os seus diferentes aspectos deben ser analizados segundo os patróns e os criterios propios da mesma cultura que os contén.

1. 1. Relativo ou pertencente ao relativismo.

   2. Seguidor do relativismo.

2. Que se lle pode aplicar a teoría da relatividade.