"Erea" (Contén)
Mostrando 17 resultados de 37.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Compañía de transportes aéreos creada en 1931, cando o estado asumiu o control da sociedade da Compañía de Líneas Aéreas Subvencionadas, SA (CLASSA). Inaugurou a liña Madrid-Lisboa que, a través da liña Madrid-Barcelona, permitiu enlazar Lisboa co centro de Europa. Disolveuse en 1936.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Antropónimo procedente do grego Νηρεύς, derivado de ναρός ‘que escorrega’. Nerea, a forma feminina de Nereo, quizais foi inventada por analoxía co masculino. Presenta a variante masculina Nereu. A súa festividade celébrase o 12 de maio.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Antiga rexión xudía situada ao L do río Xordán. Estendíase desde Pella, ao N, ata Maqueronte, ao S. Durante o goberno de Xoán Hircano (76-67 e 63-40 a C) formou parte da súa etnarquía, e no de Herodes o Grande (40-4 a C) foi atribuída ao seu irmán Ferora por Augusto. Herodes Antipas (4 a C-40 d C) herdou do seu pai a tetrarquía de Galilea e Perea.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Arquitecto. Foi profesor na Escuela Superior de Arquitectura de Madrid. Realizou o proxecto do Centro Rexional da Rede Eléctrica da Coruña, unha biblioteca pública en Fuencarral (Madrid) e os edificios de servizos múltiples da Xunta de Galicia de Lugo, do SERGAS e do IGAPE en Santiago de Compostela. Xunto con Roberto Medín Guyatt elaborou o proxecto dunha nova biblioteca pública en Santiago de Compostela.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Pierre de Montreuil.
-
PERSOEIRO
Militar. Membro da cabalaría, loitou en Marrocos e ascendeu a xeneral en 1926. En xullo de 1936 era director xeral da Garda Civil, pero mantívose fiel á Segunda República e foi comandante en xefe do exército do centro (1936-1937). A raíz da crise de maio de 1937 designárono xefe do exército do leste. Foi destituído tras o fracaso final ante as forzas franquistas en marzo de 1938.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Quiteria.
-
GALICIA
Profesor e escritor. Xefe do gabinete de normalización lingüística na delegación provincial de Educación da Coruña, traballou nos campos da filosofía, do xornalismo e, especialmente, na música, onde foi integrante do grupo A Quenlla, ademais de director dun obradorio experimental de música tradicional. Publicou O puff (1981) e A pulguiña e o pulgón (1983), que incluíu cancións infantís; Cancións, contos e adiviñas (1989), Cancioneiro popular das Terras do Tamarela (1989), Arrolín, arrolán (1994), Tantarantán, tarantán, tarantiña: recitativos e outras lerias de tradición oral (1994) e Vente vindo, ven cantando: cancioneiro escolar galego (1996). Recibiu o primeiro premio no Certamen Nacional de Prensa (1985) polos seus artigos publicados na revista Cataventos sobre o cancioneiro tradicional galego e co Premio Galicia de Xornalismo (1988) ao mellor programa musical Vente vindo, ven cantando, emitido por RNE en...
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Figura da mitoloxía grega e romana con forma de rapaza ou de muller nova e bela na parte superior do corpo e de paxaro na parte inferior. Na Idade Media apareceu e divulgouse a forma de medio muller medio peixe. Coa súa beleza e co feitizo dos seus cantos atraía aos navegantes para afogalos nos abismos do mar. En Galicia destaca o mito da Serea de Fisterra, muller supervivente da cidade asolagada de Duio que se converteu en serea e atrae aos mariñeiros para perdelos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Organismo dependente do ministerio de Agricultura, creado en 1967 como resultado da transformación do Servicio Nacional do Trigo, constituído en 1937 en Burgos. O seu obxectivo era a ordenación da produción e a compra e distribución dos cereais mediante unha rede de silos. En 1971 substituíuse polo Servicio Nacional de Produtos Agrarios (SENPA), convertido en 1996 no Fondo de Garantía Agraria (FEGA).
-
VER O DETALLE DO TERMO
Camiño angosto que se utiliza para o paso de peóns e gando.
-
PARROQUIA
Parroquia baixo a advocación de Santiago que dá nome ao concello de Verea, onde se localiza a capital municipal.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Concello da comarca da Terra de Celanova situado no S da Comunidade Autónoma de Galicia e no SO da provincia de Ourense (42° 6’ 20’’ N - 7° 58’ 11’’ O). Limita ao N cos municipios de Quintela de Leirado, Celanova e A Bola (comarca da Terra de Celanova), ao S cos de Bande e Lobeira (A Baixa Limia), ao L con Rairiz de Veiga (A Limia) e ao O co de Quintela de Leirado e Portugal. Abrangue unha extensión de 94,2 km 2 , cunha poboación de 1.272 h (2007), distribuída nas parroquias de Albos, Bangueses, Cexo, Domés, Gontán, Ourille, Pitelos, Portela, Sanguñedo, Santa María de Cexo e Verea. A súa capital está no lugar de Carballo, na parroquia de Verea, e dista 140 km de Santiago de Compostela e 33 km de Ourense. Está adscrito ao partido xudicial de Bande e á diocese de Ourense.
VER O DETALLE DO TERMO
Xeografía física
O municipio ten unha altitude media de 1.200 m, mentres que as terras máis baixas se sitúan por riba dos 700 m. O S municipal é a divisoria de augas entre o Limia e... -
GALICIA
Xurista. Defensor dos ideais liberais, colaborou en diversas publicacións periódicas da época, e fundou e dirixiu Diario Cívico Patriótico (1812). Exerceu diversos cargos públicos durante a ocupación francesa, polo que foi perseguido polos reaccionarios e condenado a morte en 1814. Fuxiu a Portugal, de onde regresou en 1817 para loitar clandestinamente; desde 1820 foi secretario do concello da Coruña. Publicou Historia de Galicia. Primera parte, que comprende los orígenes y estado de los pueblos septentrionales y occidentales de la España antes de su conquista por los romanos (1838).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Xornalista e escritor. Emigrado en Cuba tras abandonar a carreira eclesiástica, traballou como profesor e dirixiu o xornal El Progreso. Instalado en Nova York (1865), fundou e dirixiu a revista El Progreso, ao tempo que inventaba unha máquina de calcular. Xa establecido en Bos Aires volveu editar El Progreso e publicou as novelas La cruz de piedra (1855), a colección de artigos Contra el altar y el trono (1890) e En defensa de España (1896).
VER O DETALLE DO TERMO -
IGREXAS
Igrexa parroquial situada en Verea. Datada no s XVI, sufriu algunhas reformas posteriores. Presenta unha nave única de dous tramos, cun arco triunfal que dá acceso ao presbiterio. A fachada, de trazos clásicos e pouco decorada, ten unha fornela coa imaxe de Santiago sobre a portada principal, que remata con espadana.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Impresor. Casado cunha filla do editor Manuel María Vila, del herdou os obradoiros tipográficos cos que se estableceu primeiro en Vigo, onde foi o segundo editor na cidade (1835), e logo en Pontevedra (1836). Co tempo estableceuse en Tui (1852-1853). A súa viúva e fillos continuaron co negocio á súa morte, coa edición do Bosquejo histórico de Galicia (1854), de Xoaquín Araújo, e dun libro de López de la Vega, Santa Cristina de Valeije (1857).
VER O DETALLE DO TERMO