"Laza" (Contén)

1. de enlazar.

2. Aplícase aos escudos unidos polos costados.

3. Aplícase aos fusos, losanxes ou mallas, entre outras pezas, cando as puntas dos seus flancos se tocan, pero só aquelas das que o seu número non chegue a formar un campo sementado.

4. Aplícase ás pezas enroscadas ou abrazadas doutras, como unha serpe a unha columna ou como a hedra a unha árbore ou a unha cruz.

5. Aplícase ás chaves, bastóns, mazas, espadas ou bandeiras colocadas en aspa detrás do escudo.

1. 1. Suxeitar ou unir cousas cun lazo.

   2. Unir os extremos de dúas cousas por medio dun lazo.

2. Apresar un animal co lazo.

3. Unir cousas ou poñelas en relación de maneira ordenada.

4. Iniciar e vincular entre si distintos niveis de unidades de dispositivos necesarios para a comunicación en rede.

5. Unirse ou relacionarse dúas ou máis cousas.

6. Combinarse ou empalmar un medio de transporte colectivo con outro.

PERSOEIRO

Deseñador gráfico, ilustrador e calígrafo. Licenciouse en   Xornalismo na Universidad de La Habana (1977). Como ilustrador realizou traballos en Cuba, Xapón, Catalunya e Galicia. Entre eles cómpre destacar Carta de la Selva (1989), Dicionario dos Seres Míticos Galegos (1999), Lapadoiras, Sacaúntos e Cocón (1999), Contos colorados: narracións eróticas da tradición oral (2001) e Velaí vai o verme (2002). Das súas exposicións individuais destacan 45 Caligrafías (Santiago de Cuba, 1988), Los Peces Escritos (Vigo, 1993) e Textos galegos, caligrafías (Vigo, 1995). Recibiu, entre outros galardóns, o primeiro premio Logotipo V CLAE (Santiago de Chile, 1972), o primeiro premio do Salón Nacional de Gráfica DOR (1984), o Premio La Rosa Blanca de ilustración de libros infantís UNEAC (1990) e o premio especial do xurado e mención da Bienal da Ilustración Infantil TIBI (Irán, 1993).

1. de entrelazar ou entrelazarse.

2. Aplícase a tres pezas iguais opostas entre si e tanxentes, especialmente lúas, roquetes, deltas, chaves ou aneis pasados uns por outros.

3. entrelazamento.

4. Motivo decorativo formado por liñas que se entrecruzan entre si cun sentido xeométrico.

1. Acción e efecto de entrelazar ou entrelazarse.

2. Método de exploración que se emprega en distintos monitores, que consiste en descompoñer a imaxe en dúas tramas que levan as súas liñas entrelazadas, na que a primeira explora as liñas impares e a segunda as pares, co que se consegue reducir o escintileo.

1. Enlazar cousas entre si.

2. Enlazarse varias cousas.

1. Derramar a roupa de vestir.

2. Rozar a pel ata que forme ferida.

3. Desfigurar o paso do tempo o aspecto das persoas.

4. Rozar a pel ata que forme ferida.

PERSOEIRO

Licenciado en Filosofía e Letras (1956) e doutor en Historia (1970) pola Universitat de Barcelona. Dedicouse sobre todo a traballar sobre os modelos de transición do Antigo Réxime ao capitalismo, a formación do mercado na Península Ibérica, as revolucións de 1820 e 1868 e as relacións entre o diñeiro público e o desenvolvemento económico. Da súa extensa bibliografía salientan La quiebra de la monarquía absoluta, 1814-1820 (1972), que foi a súa tese doutoral, Cambio económico y actitudes políticas en la España del s XIX (1973), La crisis del Antiguo Régimen (1808-1833) (1979), España bajo el franquismo (1986) e Europa ante el espejo (1994). Dirixiu a Historia Universal Planeta, composta por doce volumes, e foi o autor do volume La época de las revoluciones (1991).

GALICIA

Militar, xornalista e crítico musical. Estudiou ciencias e música en París e Londres. De regreso a España, ingresou na Academia de Caballería de Valladolid (1874) e, posteriormente, foi destinado ao rexemento real do norte. Finalizada a contenda cos carlistas, foi ascendido a tenente e recibiu a cruz vermella do mérito militar. En Madrid traballou no ministerio da Guerra e nos gabinetes de diversos ministros. Como secretario da comisión mixta das Academias de Historia e de San Fernando conseguiu que se catalogase toda a riqueza monumental e artística de España. Cómpre salientar o seu labor na creación da Cruz Vermella Española, o Teatro Nacional e o Círculo de Bellas Artes de Madrid. Colaborou en diversas publicacións, como La Ilustración Española y Americana, da que foi director; foi tamén correspondente de Le Petit Parisien e Le Journal. Escribiu o drama La segunda mujer (1906) e os libros Tratado de geografía, Topografía militar e Notas...

PERSOEIRO

Político e sindicalista. Enxeñeiro técnico industrial e diplomado en Relacións Laborais e Empresariais, foi cofundador da UGT-Galicia e primeiro presidente democrático do comité de empresa de Citroën. Foi deputado do grupo Socialista do Congreso pola provincia de Pontevedra desde a I á IV lexislaturas (1979-1993). É patrón das Fundacións Celso Emilio Ferreiro e Luís Tilve.

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de san Xoán que dá nome ao concello de Laza, onde se atopa a capital municipal, no lugar homónimo.

GALICIA

Concello da comarca de Verín, situado no centro-leste da provincia de Ourense e no extremo SL da Comunidade Autónoma de Galicia (latitude 42° 03’ 30” N - lonxitude 7° 27’ 30” O). Limita ao N cos concellos de Montederramo (Terra de Caldelas) e Chandrexa de Queixa (Terra de Trives), ao S cos concellos de Monterrei e Castrelo do Val (Verín), ao L con Vilariño de Conso (Viana) e Castrelo do Val e ao O con Vilar de Barrio e Sarreaus (A Limia) e co de Cualedro (Verín). Abrangue unha superficie de 215,9 km 2, cunha poboación de 1.683 h (2007), distribuída nas parroquias da Alberguería, Camba, Carraxo, O Castro de Laza, Cerdedelo, Laza, Matamá, Retorta, Toro e Trez. A capital é Laza, situada a 63 km de Ourense e a 175 km de Santiago de Compostela. Está adscrito á diocese de Ourense e ao partido xudicial de Verín.
Xeografía física
O concello de Laza aséntase nunha área montañosa, especialmente no seu sector N e NL, onde se erguen as serras de San Mamede, Fial...

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico. Autor prolífico, dirixiu os filmes de tema bélico La patrulla (1951) e La fiel infantería (1959), as comedias turísticas La ciudad no es para mí (1966) e El turismo es un gran invento (1969), e a erótica Yo soy fulana de tal (1975).

PERSOEIRO

Artista de circo ruso. Comezou a súa carreira como trapecista e destacou como pallaso. Vinculado aos movementos vangardistas, colaborou con V. V. Majakovskij e Meyerhold. Tamén traballou moi activamente co movemento teatral proletario, realizando diversas pantomimas de carácter satírico.

1. Local situado nos arrabaldos das cidades, nos aeroportos, ou noutros lugares, onde se reclúe á xente en corentena ou se realizan controis sanitarios para evitar epidemias.

2. Hospital en que se atenden leprosos.

3. Hospital en que se tratan enfermidades moi contaxiosas.