"Lot" (Contén)

PERSOEIRO

Político francés. Embaixador de Luís XIV fronte a Filipe de Anjou, futuro Filipe V de España, nomeado no 1705. Endereitou a política fiscal da administración borbónica. Con Melchor de Macanaz promoveu, no 1707, a política anexionista no tocante a València e Aragón. Cando Luís XIV pretendeu que Filipe V renunciase á Coroa de España, abandonou a embaixada (1709).

1. Relativo ou pertencente á anquilose.

2. Afectado de anquilose.

PERSOEIRO

Xurista italiano. Foi vicesecretario xeral da Sociedade das Nacións (1919); fixo parte do seu Comité Consultivo (1920) para a constitución do Tribunal Permanente de Xustiza Internacional da Haia, do cal foi membro (1922) e presidente (1929-1930).

PERSOEIRO

Escritora e científica. Estudiou Botánica e Anatomía, adheríndose ás teses de Voltaire, Lavoisier, etc. Entre as súas obras destacan Sobre a amizade (1761), As paixóns (1764), Vida de María de Médicis (1774) e o seu Tratado sobre a putrefacción (1776).

ILLOTES

Punta da ría de Pontevedra situada entre a praia dos Mortos ao L e a praia das Areas ao O na parroquia de Bordóns, concello de Sanxenxo. É un antigo con unido á liña de costa polo depósito de praia.

1. Relativo ou pertencente á rexión delimitada pola orella e o óso temporal.

2. Síndrome que comporta arroibamento, calor e suor paroxísticos da rexión parótida durante a mastigación.

PERSOEIRO

Gramático e pedagogo. Graduouse en Teoloxía na Universitat de Gandia. Organizou o ensino da gramática castelá como base para o estudo da latina. Como pedagogo estableceu un método de ensino para a escola do hospicio de Barcelona e escribiu, ademais de obras didácticas, un Plan de educación primaria (inédito) e un Plan de educación o método para aprender la lengua latina sin las reglas del arte (1804). Así mesmo, é autor dunha serie de tratados de gramática latina e, sobre todo, castelá, da que renovou e impulsou o estudio; o máis importante é a Gramática filosófica y razonada de la lengua castellana. Escribiu a primeira gramática moderna do catalán: Gramàtica i apologia de la llengua catalana, na que traballou entre 1810 e 1814.

1. Bala de pequeno calibre -inferior a 5 mm- empregada nas armas de aire comprimido.

2. Bóla feita de estopa ou papel coa que enredan os rapaces, disparándoa por un canto de cana ou polo oco dunha póla de sabugueiro.

PERSOEIRO

Frei franciscano, tamén coñecido como frère Jacques. Acadou unha gran popularidade practicando a curación da litiase vesical (mal de pedra). Introduciu unha técnica de extracción lateral dos cálculos chamada operación frère Jacques.

PERSOEIRO

Doutor en Farmacia e Ciencias Biolóxicas pola Universidad Complutense de Madrid, onde foi profesor de Botánica (1934). En 1943 ocupou a cátedra de Botánica da Universidade de Santiago de Compostela e en 1964 a de Fitoxeografía da Universidad Complutense de Madrid. Durante a década 1964-1974 simultaneou o traballo na universidade coa dirección do Real Jardín Botánico de Madrid. Entre as publicacións que dedicou á flora galega destacan: Mantissa Stirpium Gallaeciae (1950), Anotaciones a la flora criptogámica gallega (1952), Adiciones y correcciones a la flora de Galicia (1959) e Notas sobre la flora gallega (1959).

PERSOEIRO

Pintor e gravador italiano. Coñecido polo nome de Canaletto. Sobriño e discípulo de Giovanni Antonio Canal. As súas obras, nas que se reproducen vistas de diversas cidades, son dun estilo semellante ás do seu tío e a miúdo confundíanse coas súas, a pesar da superioridade artística de Canal. O seu estilo é máis sombrío, describindo as aglomeracións de xente como as paisaxes nórdicas. As súas vistas de Varsovia serviron na reconstrución da cidade trala Segunda Guerra Mundial.