"Mos" (Contén)

1. Situar ou sinalar algo de xeito que se vexa, deixándoo ver.

2. Deixar ver ou manifestar claramente unha calidade, sentimento, actitude, etc.

3. Poñerse de relevo, deixando algo patente.

4. Mostrarse alguén cunha determinada calidade, sentimento, actitude, etc.

1. Resultado dun golpe ou presión que presenta un froito.

2. Risco que se fai sobre a peza da tea cun xiz para marcar as liñas dos patróns polas que logo hai que cortar.

3. Pequeno corte feito nun tecido, a xeito de marca, para un traballo de costura posterior.

1. Arrincar cos dentes ou cunha navalla un anaquiño de casca das castañas co fin de evitar que estoupen ao poñelas no lume para asar.

2. Morder algo lixeira e repetidamente.

1. Reunir, soldar por anastomose.

2. Soldarse por anastomose.

1. Reunión de dous vasos, nervios, láminas, etc, directamente ou mediante un terceiro. As anastomoses arteriovenosas establecen unha ponte entre unha arteriola e unha vénula, para eludir a circulación capilar. As anastomoses intercoronarias poden actuar como un mecanismo defensivo nos casos de isquemia coronaria.

2. Comunicación artificial, entre dous condutos orgánicos normalmente separados, con fins terapéuticos.

3. Proceso polo que o curso dun río presenta unha serie de canles que se entrecruzan formando unha rede non xerarquizada. Por mor deste entrecruzamento e da acumulación de material aluvial fórmanse insuas.

1. Calidade de animoso.

2. Malquerencia e hostilidade persistente dirixida contra algo ou alguén.

PERSOEIRO

Xeneral de Alexandre o Grande. Á morte deste, gobernou Frixia e outros territorios de Asia Menor. Baixo a rexencia de Antípater, foi nomeado xeneral dos exércitos de Asia e loitou contra Seleuco I, Rei de Babilonia, e unha coalición de xenerais. Ao rematar a guerra (311), Antígono dominou toda Asia Menor, Siria e unha boa parte de Mesopotamia. No ano 306 proclamouse, xunto co seu fillo Demetrio, “Rei”. Foi vencido en Isios, cidade de Frixia.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Mondoñedo baixo a advocación de san Pedro.

GALICIA

Astrónomo grego. Da súa obra só perviviu Da magnitude e a distancia do Sol e da Lúa. Formulou por primeira vez unha teoría heliocéntrica completa, probablemente cara ao ano 280. Por outra banda, perfeccionou a teoría segundo a cal a terra xira ao redor do seu propio eixe, explicou o ciclo das estacións pola inclinación da eclíptica e contribuíu a unha mellor medición do ano trópico. A hipótese heliocéntrica de Aristarco foi moi combatida na súa época. Non volveu ser exposta ata finais do Renacemento.

PERSOEIRO

Rei de Esparta (464-427). No 464 conseguiu reprimir a revolta dos ilotas. Posteriormente (431 a C) mandou continuas invasións contra a Ática, o que deu orixe á Guerra do Peloponeso.