"Nina" (Contén)

Nome que posuíu ata o 1992 a Rossiskaia Gosudarstvennaja Biblioteka.

Polipéptido formado pola secuencia arxinina-prolina-prolina-glicina-fenilalanina-serinaprolina-fenilalanina-arxinina, de acción hormonal vasomotora, que se atopa en diversas glándulas sudoríparas e dixestivas. Tamén estimula a fibra muscular lisa, provoca constrición dos bronquios, hipotensión e taquicardia, e aumenta a secreción gástrica.

Cristais insolubles en auga e solubles en alcol, que funden a 146-147°C. Pódese illar do veleno dalgúns sapos e emprégase en medicina como alucinóxeno.

Hormona polipeptídica segregada polas células parafoliculares (células C) da glándula tiroide baixo a influencia da hipocalcemia. Inhibe a reabsorción dos ósos, de xeito antagónico ao da parathormona, e intervén no metabolismo fosfato-cálcico con efectos hipocaliémicos e hipofosfatémicos. Patoloxicamente, segrégaa en exceso o carcinoma medular da tiroide, do que resulta un marcador tumoral importante. Emprégase no tratamento de certas enfermidades óseas como a osteoporose e a enfermidade de Paget.

Alcaloide secundario da quina, con acción terapéutica similar á da quinina, pero máis intensa.

Hormona vexetal caracterizada pola súa actividade estimulante da división celular. Derivan da adenina e a cinina natural máis coñecida é a cinetina.

Hormona vexetal que regula a división celular. As citoquininas estimulan o alongamento das células, exercen unha acción morfoxenética ao inducir a formación de órganos, inhiben a elongación do eixe principal das raíces e atrasan a senescencia.

Hormona segregada pola mucosa da parte alta do intestino delgado. Estimula a contracción da vesícula biliar, a secreción hepática da bile e a secreción de enzimas pancreáticos. Tamén inhibe a secreción ácida do estómago provocada pola gastrina.

Produto final do metabolismo da creatina que se localiza no tecido muscular e no sangue. Excrétase polos ouriños nunha cantidade de aproximadamente 15-25 mg por quilogramo de peso, en 24 horas. Sinteticamente, obtense por tratamento da creatina con ácido clorhídrico. Na tecnoloxía alimentaria, a súa cuantificación analítica é útil para determinar a riqueza en extracto da carne dun produto alimenticio.

Substancia extraída dos froitos do arbusto da especie Daphne mezereum.

Marchar unha ave fóra do niño.

Composto dixitálico que se obtén das sementes do estraloque. É un po branco que funde a 255°C e que ten actividade cardiotónica. O produto comercial contén do 70 ao 80% de dixitonina, do 10 ao 20% de xitonina e tigonina, e do 5 ao 15% de saponinas menores. A dixitonina forma complexos equimocelulares co colesterol, propiedade que fai que se empregue para detectalo na bile, no plasma e nos tecidos.

donicela.

Resina de cor amarela brillante que se extrae de diferentes árbores, como a Calamus draco e o drago. É a base do sangue de drago.

Aminoalcohol cristalizable que se obtén por hidrólise da cocaína. Na industria farmacéutica, os alcaloides da coca transfórmanse en ecgonina e esta, á súa vez, transfórmase, por metilación ou benzoilación, en cocaína pura.

Alacaloide illado do cornizó por Stoll e Hofmann, soluble en acetato de etilo, acetona e cloroformo. Utilízase para sandar as desordes vasculares periféricas e tamén como hipotensor.

Factor renal eritropoético producido polo aparato xustaglomerular que induce á conversión de eritropoetinóxeno en eritropoetina.