"RDA" (Contén)

1. Permanecer certo tempo nun lugar ou situación ata que chegue algo ou alguén ou se produza o que esperamos.

2. Permanecer nun lugar ou situación e deixar pasar o tempo ata que ocorra o que esperamos.

PARROQUIA

Parroquia do concello da Pastoriza baixo a advocación de san Martiño.

PERSOEIRO

Político chileno. Uniuse ao Partido Radical, do que foi presidente. Deputado (1915-1921), senador (1921-1924) e ministro en diversas ocasións. Foi un dos líderes da oposición á ditadura do Xeneral Ibáñez. No ano 1938, chegou á presidencia do Estado como candidato da Fronte Popular, impulsando un programa de reformas sociais. Foi reelixido pola Fronte Popular no ano 1941.

1. Cada unha das puntas de millo cando están en flor.

2. Tipo de arma de pedra tallada e retocada, propia do período Megalítico, de forma triangular e mangada nunha hasta.

3. Tipo de arma metálica, propia da Idade do Bronce inicial, provista dunha gran punta cun amplo gume cortante e mangada nunha longa hasta. Este tipo de armas aparece representado en varios petroglifos galegos, sendo uns dos máis interesantes o de Auga da Laxe (Gondomar) e o do Castriño de Conxo (Santiago de Compostela).

4. Arma combinada de lanza e de machada. Pode presentar diversas formas: a máis antiga e máis común, duns dous metros de longo, leva baixo a punta unha peza de ferro en forma de media lúa a xeito de machada; no outro costado, outra punta. Tamén hai alabardas con dobre machada. Foi empregada do s XIV ao XVII. A Garda Suíza do Vaticano emprégaa no seu uniforme de gala.

1. Poñer a albarda a unha besta.

2. Recubrir cunha lámina fina de touciño determinadas carnes e aves, con pouca graxa, co fin de que resulten máis ricas, evitando que se resequen durante o cociñado.

1. 1. En Castela, tributo que pagaban os musulmáns e os xudeus en terra de cristiáns.

   2. En Aragón, tributo ou exención polo uso das augas de regadío. O foro aragonés De Alfardis non permitía que ninguén fose eximido, e permitía embargar os bens dos que se negaban o pagamento do tributo.

2. Especie de touca de tea rica usada polas mulleres na Idade Media.

PERSOEIRO

Gran Duque de Lituania (1344-1377). Detivo a expansión da Orde Teutónica e rexeitou sucesivas invasións. Loitou contra Polonia (1349-1366), que reivindicaba o Ducado de Halicz. Na guerra contra os tártaros liberou Polonia. Ante a ameaza tártara, aceptou o seu protectorado Rutenia, Briansk e Novgorod-Severskij, e obrigou ao Gran Duque de Moscú Dmitrij Donskoj a aceptar o feito consumado. Recoñeceron a súa tutela Pskov e a rexión do Gran Novgorod, defendida contra os suecos.

1. de amordatar.

2. Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘ledo’.

1. Colocar unha mordaza a alguén.

2. Evitar que se poida expresar ou falar libremente.

ILLAS

Illa de México, situada no Golfo de California, na costa oriental do estado de Baixa California (635 km2). Declarada Parque Natural, permanece deshabitada.