"RL" (Contén)

PERSOEIRO

Militar e político finlandés ao servizo de Suecia. Con Adlesparre, preparou a revolta que destronou a Gustavo Adolfo IV (1809) e deu o poder ao duque Carlos, co nome de Carlos XIII. Este nomeouno Conselleiro de Estado (1810) e conde de Adlercreutz (1814).

PERSOEIRO

Botánico e matemático sueco. Foi o primeiro en facer unha descrición xeral das diatomáceas ou bacilariáceas. Abandonou o seu traballo científico cando foi nomeado Bispo de Karlstad.

REXIÓNS

Rexión de Chile (109.025 km2; 88.782 h [estim 1995]). A capital é Coihaique (43.139 h [1992]).

PERSOEIRO

Naturalista, taxidermista e escultor. Dende 1922, foi o principal defensor da vida dos gorilas en liberdade, creándose grazas aos seus esforzos o Parque Nacional Alberte no 1925, onde na actualidade ten a súa sede o Centro de Investigación Karisoke. Na súa faceta de taxidermista, na que desenvolveu o seu propio método, marcou unha das mellores pautas de destreza dramática e exactitude científica. Na Sala de África do Museo Norteamericano de Historia Natural aínda se admira a súa obra na actualidade.

PERSOEIRO

Anarquista francés. Participou na Comuna de Marsella do 1871. Disolta esta, refuxiose en Barcelona, onde con Paul Brousse e Camille Camet, creou o Comité de Propagande Révolutionnaire Socialista de la France Méridionale (Comité de Propaganda Revolucionaria Socialista da Francia Meridional, 1873) e publicou o periódico La Solidarité Révolutionnaire (A Solidariedade Revolucionaria). Foi membro da Alianza da Democracia Socialista e representou á Federación Rexional Española da AIT no Congreso da Haia en 1872 e no de Xenebra un ano máis tarde.

PERSOEIRO

Escritor sueco. Coa novela Det gar an (Isto funciona, 1838), unha crítica do matrimonio, obtivo certa sona. Creador da prosa moderna sueca, a súa obra abrangue todos os xéneros e os temas máis diversos. Sobresae unha escolma dos seus principais escritos, Törnrosens bok (O libro do xazmín,1832-1851) e narracións como A Capela Kapellet (A Capela, 1838), considerada peza clásica da literatura sueca.

GALICIA

Arquitecto e urbanista. Realizou os edificios dos Xulgados de Santiago, Vigo e Mondoñedo, e o Pavillón Polideportivo do colexio Peleteiro. Traballou en diversos proxectos de intervención no Patrimonio Cultural de Compostela, como a reconstrución do Salón Teatro, a rehabilitación do Teatro Principal e as actuacións na Catedral e no mosteiro de San Martiño Pinario. Así mesmo, participou na montaxe das exposicións Rafael González Villar e a súa época, en 1975, e Rafael González Villar, arquitecto (1878-1941), en 1991; tamén realizou diversos traballos colectivos e colaborou na Gran Enciclopedia Gallega, Jano, Obradoiro, A Nosa Terra, etc. Ocupou diversos cargos no Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia.
 

GALICIA

Membro fundador do grupo teatral A Farándula. Desenvolveu a súa carreira profesional no eido do deseño escenográfico e do figurinismo, colaborando con moi diversos grupos entre os que destacan Tranvía Teatro, Teatro do Malbarate, Teatro do Adro, A Factoría, Máscara Producións ou Uvegá Teatro. Entre os seus traballos, que salientan polo sintetismo e o uso imaxinativo dos recursos, cómpre subliñar Nau de Amores (1995), realización do Centro Dramático Galego, ou Amor de Don Perlimplín con Belisa no xardín (1998), produción de Teatro do Atlántico. Nesta última compañía traballa tamén como actor no espectáculo Xoana (1985).

PERSOEIRO

Historiador e investigador. Catedrático de Prehistoria e Etnoloxía da Facultade de Filosofía e Letras, logo da de Xeografía e Historia, da Universidade de Santiago de Compostela. Ademais dos seus estudios sobre prehistoria e protohistoria, investigou unha ampla diversidade de temas, acadando sona de erudito en moitas disciplinas, dende a historia das relixións ata a etnoloxía. Froito destas investigacións son os seus escritos Realidad y leyenda de las amazonas (1967) ou Esperando a los bárbaros (1972). Unha constante na súa obra foi o intento de comprensión da prehistoria dende unha perspectiva sociolóxica, situándose na tradición que Gordon Childe e Leroi-Gourhan principiaran. As súas obras máis influentes foron Sociología Prehistórica y Protohistórica (1961) e Nueva Sociología de la Prehistoria (1976). Realizou diversos traballos sobre a cultura galega e de investigación arqueolóxica en diversos lugares de Galicia, dirixindo as escavacións do castro...

GALICIA

Debuxante e pintor. Aos 13 anos emigrou á Arxentina e instalouse en Bos Aires. Alí comezou a colaborar na revista Caras y Caretas da que chegou a ser caricaturista, faceta na que acadou éxito, sendo recoñecido como un dos principais debuxantes políticos de Bos Aires. No 1919 pasou a dirixir a revista e máis tarde foi fundador e director de Plus Ultra. Ademais de prestixiado pintor, pertenceu á Academia Real, foi Membro Correspondente da Real Academia Galega e Presidente da Comisión de Escuelas de la Provincia de Bos Aires.

PERSOEIRO

Licenciado pola Universidade Complutense, realizou a súa tese de doutoramento baixo a dirección de Martín de Riquer en Barcelona. É Catedrático de Historia das Literaturas Románicas Medievais na Universidade de Alcalá de Henares, despois de ter desempeñado o mesmo cargo nas Universidades de Murcia (1982-1984) e na Central de Barcelona (1985). En calidade de profesor visitante foi invitado polas universidades de Durham, Bolonia, Cagliari ou a Michigan State University, mantendo unha actividade continua como Catedrático de Filoloxía Iberorrománica coa Universidade de Basilea (Suíza). Membro de diversas sociedades científicas (Arthurian Society, Société Rencesvals, Sociedad Española de Literatura Comparada -na actualidade, o seu presidente-, Asociación de Cervantistas, Asociación Hispánica de Literatura Medieval), tamén forma parte do Comité Editorial de revistas ou series bibliográficas tan prestixiosas como a Revista de Filología Española, Voz y Letra, Pluteus, Anuario...

PERSOEIRO

Poeta. É autor de Noticias del más acá (1964), Escrito en las paredes (1967), Aullido de licántropo (1975) e El testamento de Heiligenstadt (1985).

GALICIA

Economista e catedrático. Profesor mercantil desde 1964, en 1970 licenciouse en Ciencias Económicas e Empresariais e entrou a impartir clases na Escola de Empresariais de Vigo. En 1981 acadou o doutorado e pasou de profesor asociado a agregado, converténdose pouco despois (1983) no primeiro catedrático que tivo este centro como Escola Universitaria. Da súa experiencia profesional ao marxe da docencia destaca a súa etapa en Caixavigo, primeiro como director da área de empresas (1981-1986) e logo como director xeral da Escola de Negocios (1987-2000). Fundou tamén dúas empresas, Estrategia y Organización, S.A. (EOSA, 1993-2005) e DPI Consultores (2007-). Ten publicados oito libros de temas empresariais, entre os que destacan La PYME-competitividad: Gestión e Implantación (Alta dirección, Barcelona 1996) e Dirección por Implicación: El cambio estratégico (Pirámide, Madrid 2006), e máis dunha ducia de artigos publicados en revistas como Economía y Empresa ou Actualidad Financiera....

PERSOEIRO

Militar e político arxentino. Na loita pola independencia do seu país presidiu (1813) a Asemblea Constituínte. En 1815 fíxose cargo da dirección do goberno, pero foi derrocado ao cabo de tres meses. Máis tarde foi embaixador nos EE UU (1823); interveu na loita contra o Brasil (1826-1827) e foi Ministro de Guerra (1828-1829), e novamente embaixador nos EE UU (1838-1852).

PERSOEIRO

Arquitecto portugués. Autor do Santuario do Bom Jesús do Monte, preto de Braga.

PERSOEIRO

Escritor e médico. Afeccionado á música, escribiu o primeiro tratado de guitarra: Guitarra española y vandola, en dos maneras de guitarra castellana y catalá de cinco órdenes. A fama veulle de Quatre-cents aforismes catalans (1636), reimpreso en moitos lugares de Catalunya durante os ss XVII, XVIII e XIX e usado como libro de lectura nas escolas.