"SAU" (Contén)

Xénero de dinosauros saurópodos da familia dos braquiosáuridos, propios de finais do Xurásico. Podían acadar ata 23 m de lonxitude, unha altura de 13 m e un peso aproximado de 80 toneladas (equivalente a 12 machos de elefantes africanos). O esqueleto era lixeiro, con vértebras flexibles e articuladas. A cabeza, moi pequena en proporción co corpo, tiña un fociño ancho e plano con dentes puntiagudos. Os xacementos principais están localizados en America do Norte e África.

Denominación común que reciben os dinosauros do xénero dos Brontosaurus.

Xénero de dinosauros da familia dos diplodócidos, de ata 22 m de lonxitude de pescozo e cola moi longos e cabeza diminuta, de non máis de 55 cm de lonxitude e con dentes longos e delgados só na parte anterior da mandíbula superior. Alimentábase basicamente de follas que alcanzaba grazas ao seu longo pescozo e a erguerse sobre as patas traseiras. Igual ca os elefantes actuais, presentaban nas articulacións dos nocellos uns engrosamentos cartilaxinosos que axudaban a repartir o enorme peso do animal. Os primeiros fósiles destes animais foron descritos co nome de Apatosaurus polo que esta forma é a denominación nomeclatural correcta. Son propios de finais do Xurásico e os xacementos máis importantes están localizados en Norteamérica.

Xénero de dinosauros da familia dos camarasáuridos, de ata 18 m de lonxitude, propio de finais do Xurásico. Os seus principais xacementos están na actual América do Norte.

Xénero de dinosauros da familia dos ceratópsidos, de ata 6 m de lonxitude, propios de finais do Cretáceo.

Xénero de réptiles mariños da familia dos notosáuridos. Propios do Triásico, acada os 4 m de lonxitude e ten as patas transformadas en aletas. Os xacementos máis importantes están en Europa.

Xénero de réptiles da orde dos coristoderios. Presenta un corpo longo e estreito de ata 1,5 m de lonxitude, con patas curtas, cola longa e longas mandíbulas con numerosísimos dentes finos e de pequeno tamaño. Foi unha especie acuática e piscívora que habitou nos ríos e lagoas das actuais Europa e Norteamérica dende finais do Cretáceo ata principios do Terciario.

Xénero de réptiles da suborde dos proterosuquios de ata 2 m de lonxitude. Presenta un corpo alongado e as patas pequenas e fortes de cinco dedos, dispostas en ángulo respecto ao corpo. Pasaban a maior parte do tempo nos ríos onde se alimentaban principalmente de peixes. Propios de principios do Triásico, os xacementos máis importantes están en Sudáfrica e China.

Xénero de dinosauros da familia dos ceratópsidos, de ata 5,2 m de lonxitude, propios de finais do Cretáceo. Na fronte presentaban un par de grandes cornos revirados cara a arriba, outro máis pequeno no fociño e unha gran gola ósea dende a parte posterior do cranio que cubría o pescozo e a parte superior dos ombreiros. Os principais xacementos localízanse no N de América.

Xénero de réptiles mariños da familia dos henodóntidos, que existiron a finais do Pérmico, de ata 60 cm de lonxitude e de pescozo longo. Alimentábanse na beiramar e desprazábanse con movementos ondulantes da parte posterior do corpo. Os xacementos máis importantes están en Madagascar.

Xénero de réptiles da subclase dos diápsidos, de ata 40 cm de lonxitude, con costelas prolongadas externamente aos lados do corpo, unidas cunha pelica e formando unhas ás de 30 cm de envergadura. Alimentábase de insectos, nas selvas de Madagascar, a finais do Pérmico, e desprazábase planeando entre as árbores.