"Tula" (Contén)

Xénero de herbáceas da familia das asteráceas, de capítulos hermafroditas, flores liguladas que presentan no involucro brácteas en dúas ringleiras e un receptáculo plano e sen escamas, e froitos en aquenio sen lanuxe. En Galicia están presentes as especies: C. coronopifolia, planta anual, reptante e ascendente, que acada os 15 cm de altura, glabra e aromática, de follas enteiras ou lixeiramente lobuladas dispostas de xeito alterno, con capítulos amarelos de 10 mm de diámetro, illados sobre un longo pedúnculo; e C. australis, planta pilosa e ramificada, de follas pinnatisectas divididas en segmentos lineares, capítulos de ata 5 mm de diámetro, de pedicelo curto e flores interiores abrancazadas. A primeira, orixinaria de Sudáfrica, é propia de zonas húmidas costeiras, as máis das veces salobres, e a segunda, orixinaria de Oceanía, está presente en ambientes ruderais do sudoeste do país galego.

Blástula resultante da segmentación parcial, discoidal, dos ovos telolecíticos.

Converterse en fístula unha lesión ou chaga.

Ferramenta formada por un mango e unha lámina de metal, utilizada polos pintores para recoller as cores da paleta e que se pode usar tamén como un pincel para alisar unha superficie ou para elaborar empastes.

Conxunto de cinco postulados expostos por Euclides na obra Elementos, nos que fundamenta a súa xeometría. Son os seguintes: dados dous puntos calquera, pódese trazar unha recta que os une; toda liña recta finita, pódese prolongar indefinidamente; dado un punto calquera, pódese trazar unha circunferencia con raio arbitrario e centro nese punto determinado; todos os ángulos rectos son iguais entre eles; e, finalmente, dada unha recta e un punto exterior, soamente se pode trazar por este unha recta paralela á recta dada.

Relativo ou pertencente á fístula.

Acción e efecto de gratular ou gratularse.

Que serve para felicitar.

Lei enunciada por H. Koch segundo a que existen catro condicións para poder determinar se un microorganismo é axente causal dunha enfermidade: estar presente en todos os casos da enfermidade, poder obterse un cultivo puro do organismo, a inoculación do mesmo ha de provocar a enfermidade nos animais inoculados e debe poder obterse de novo un cultivo puro a partir destes animais e repetir o paso anterior con éxito.

Manual notarial.

Xénero de metazoos, do grupo dos pentastómidos, de aspecto vermiforme, corpo anelado e sen apéndices. Comprende unhas 15 ou 20 especies parasitas de diversos animais.

torcida.

Xénero de cnidarios antozoos, da orde dos pennatuláceos, con forma de pluma, cun talo central con láminas laterais en que se sitúan os pólipos, formando colonias flexibles. Viven no Mediterráneo e no Atlántico, a profundidades de ata 700 m.