"VOR" (Contén)

1. 1. Comer un animal a súa presa.

   2. Comer avidamente e con moita présa.

2. Destruír ou consumir algo ou a alguén.

3. Fixar os ollos en algo ou en alguén con grande avidez e paixón.

4. Ler con ansia ou con moito interese.

5. Inquietar intensamente a alguén.

6. Gastar o diñeiro con rapidez e en exceso.

1. de divorciar ou divorciarse.

2. Aplícase á persoa que se separou do cónxuxe tras unha sentenza de divorcio.

1. Separar o xuíz cunha sentenza de divorcio os esposos.

2. Separar ou considerar separadamente cousas relacionadas ou vinculadas entre si.

3. Obter o divorcio dúas persoas unidas polo vínculo do matrimonio.

4. Separarse do cónxuxe mediante unha sentenza de divorcio ditada por un xuíz.

5. Separarse cousas que están unidas ou relacionadas.

1. 1. Disolución dun matrimonio celebrado validamente, en vida dos cónxuxes, mediante unha resolución xudicial fundada nunha causa legal. No ordenamento civil español, o divorcio baséase nos principios da previa ruptura da convivencia conxugal inferida tralo transcurso dun prazo de separación legal ou de feito, e de disolución por mutuo acordo, condicionado a un prazo de reflexión ou espera. Nas sociedades primitivas o matrimonio non se consideraba indisoluble. A iniciativa da ruptura correspondíalle ao home que a exercía por causa da esterilidade da muller. En moitas civilizacións antigas, o divorcio estaba consentido: causas como a desatención do marido facultaban á muller para divorciarse e o marido podía deixar a súa muller se esta era estéril. Na cultura asiria, o home podía repudiar a muller e as esposas de guerreiros prisioneiros podían volver a casar. En Grecia, o divorcio estáballes permitido a ambos os sexos; sen embargo, en Roma o divorcio non chegou a xeneralizarse ata o s II. A difusión...

   2. divorcio vincular

      Disolución do vínculo matrimonial que ten efectos no matrimonio (incluso consumado) cando a fe católica dun dos cónxuxes determina dificultades graves na convivencia. Se un dos cónxuxes fai profesión de fe relixiosa, pódese conceder o divorcio vincular sempre que o matrimonio non estivese consumado.

2. Separación ou desacordo entre dúas ou máis cousas ou persoas.

1. Que ou quen é partidario da lei do divorcio.

2. Relativo ou pertencente ao divorcio.

3. Aplícase ao avogado especialista en divorcios.

PERSOEIRO

Escritor e crítico literario. Exerceu a crítica en Acento Cultural e Ínsula. Destacou polos seus estudios sobre teatro contemporáneo, como El teatro hoy (1966) e El teatro de Buero Vallejo (1973). A súa narrativa iniciouse no realismo social para evolucionar cara a unha literatura fantástica e imaxinativa, como en La rebelión humana (1968), Tiempos (1980) e La pirámide de Kheops (1980).

PERSOEIRO

Compositor checo. Violinista destacado, estudiou con A. Liehmann na Escola de Órgano de Praga (1857-1859) e, posteriormente, ingresou na orquestra do Teatro Provisional baixo a dirección de Bedřich Smetana. Exerceu a docencia particular e na súa carreira musical contou co apoio de J. Brahms, quen en 1878 promoveu a publicación de varias das súas composicións na editorial alemá Simrock. Influído por Mozart, Beethoven, Schubert e Wagner, foi fiel ás correntes musicais nacionalistas e inspirouse no folclore eslavo. O seu primeiro éxito foi a cantata Hymnus: Os herdeiros da montaña Branca (1873). En Inglaterra acadou grandes éxitos, presentou varias das súas obras e compuxo outras, como o oratorio St. Ludmilla (1886) para o Leeds Musical Festival, e foi nomeado doutor honoris causa de Cambridge. En 1891 foi nomeado profesor de composición e instrumentación no Conservatorio de Praga. Posteriormente, durante a súa estancia nos EE UU interesouse polos ritmos...

PERSOEIRO

Historiador de arte. Discípulo de F. Wickhoff, a quen sucedeu como catedrático de Historia da Arte na Universidade de Viena. Interesouse pola idea da causalidade no desenvolvemento da arte e estudiou as épocas da crise dos estilos, o manierismo, que uniu aos cambios da historia espiritual da humanidade. Foi un teórico da conservación dos monumentos. Entre as súas obras destacan Idealismo e naturalismo na escultura e na pintura gótica (1918) e El Greco e o manierismo (1921). Os seus escritos reuníronse en A historia da arte como historia do espírito (1924).

1. Botar fóra o contido dun recipiente.

2. Poñer boca abaixo ou inclinar algo.

3. Dar a volta ou inclinarse algo cara a un lado.

1. Causar pavor a alguén.

2. Sentir pavor ou moito medo.

CAPITAIS

Capital do distrito homónimo, no Alto Alentejo, Portugal, na marxe esquerda do río Xarrama (38.900 h [1998]). É un centro comercial agrícola e manufactureiro. Destacan os seus xacementos de ferro e cobre. De fundación prerromana, foi denominada por Plinio o Vello “Ebora Caerealis” e, tralas Guerras Cántabras (29 a C-19 a C), “Liberalitas Iulia”. Converteuse nun importante centro comercial na vía que unía Scallabis e Pax Iulia, que en época visigoda e musulmá practicamente desapareceu. En 1165 foi conquistada aos musulmáns por Afonso I de Portugal e integrouse no Reino de Portugal, ao ser unha cidade clave para o control do territorio ao S do Tejo. Trala unión dos reinos de España e Portugal, tivo lugar un motín contra Filipe IV (1637), que precedeu á sublevación portuguesa. Do seu patrimonio cultural, declarado en 1986 Patrimonio da Humanidade pola UNESCO, destacan os restos romanos das murallas, do templo de Diana (s I), das termas e do acueduto, a catedral (ss XII-XIV), o mosteiro...